غزل شمارهٔ ۱۳۱۰

هوش مصنوعی: تو در چشم من هستی و من هم در چشم تو هستم، اما خودت را در چشم من نبین، چون من تو را درون چشم خود می‌بینم.

هوش مصنوعی: من از تو دوری نمی‌کنم، چون تو نمی‌توانی درک کنی که من چقدر به خودم فشار آورده‌ام.

هوش مصنوعی: هر کسی که به انتخاب یار بپردازد، من نیز به خاطر او بر همه انتخاب‌های دیگرم چشم بستم.

هوش مصنوعی: من شاد و سرمست هستم و در دستم جام شراب است، مهمان من آمده و من به تو رسیده‌ام.

هوش مصنوعی: ای نور چشمانم، تو نعمت خدا هستی و من فقط تو را می‌بینم.