غزل شمارهٔ ۱۲۶۰

هوش مصنوعی: اگر عشق و شادی در دل توست، بیا و با ما در این دریا که پر از احساس است، همراه شو و لحظات خوشی را تجربه کن.

هوش مصنوعی: از خواب برخیز و از تمامی جهان، به درگاه خدای یگانه و بدون همتا بنشین.

هوش مصنوعی: چشم ما به زیبایی و نور چهرهٔ او روشن است، خوشحال می‌شویم که بر چشم‌های بینای ما بنشینی.

هوش مصنوعی: سر خود را بر پای می‌خانه بگذار و مانند مستان در عالم فنا و نیستی به بلندی‌ نشین.

هوش مصنوعی: مدتی گرد نقطه‌ای می‌چرخیدی، اما وقتی که تمام دایره را طی کردی، دیگر نیاز به نشستن و استراحت نیست.

هوش مصنوعی: اگر همدم و دوست هم نداشته باشی، خودت می‌توانی تنها بنشینی و با خودت همراه شوی.

هوش مصنوعی: محفل عشق برقرار است و ما در حال سرخوشی و سرمستی هستیم. باید از نعمت‌های الهی بهره‌مند شده و در کنار ما باشی.