غزل شمارهٔ ۱۲۱۷

هوش مصنوعی: ما خدمتگزاران پادشاهی هستیم که در کنار او قرار داریم و از دستورات خاص الهی پیروی می‌کنیم.

هوش مصنوعی: ما نوشندگان باده در مجالس عشق هستیم و در این راه، ساکنان خاک و زمین.

هوش مصنوعی: هرچند که ما از حال و وضعیت خود آگاه نیستیم، اما به خداوندی که از همه چیز باخبر است، ایمان داریم.

هوش مصنوعی: در وجود من، دل مهربانم همچون ماهی در آسمان وجود می‌درخشد.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات ما در دنیای مادی و جسمانی خود به قدری در مشکلات و گرفتارهای زندگی غرق شده‌ایم که مانند یوسف، در چاهی عمیق و تاریک قرار داریم.

هوش مصنوعی: ما در کنار زندگی، خواسته‌های قلبی‌امان را برآورده کرده‌ایم و از آرزوهایی که در دل داریم، آسوده خاطر هستیم.

هوش مصنوعی: ما بندگان یادکنندگان یکتایی تو هستیم، سید و سرور نعمت اللهی.