غزل شمارهٔ ۱۱۲۸

هوش مصنوعی: ما هم اگر از نظر مقام و ثروت در اوج باشیم و هم اگر در پایین‌ترین سطح زندگی قرار داشته باشیم، در هر حالت باید با خداوند باشیم و به او نزدیک بمانیم.

هوش مصنوعی: ما تمام اسم‌ها را با لذت می‌خوانیم، زیرا هیچ‌گاه از مفهوم واقعی آنها جدا نیستیم.

هوش مصنوعی: ما در این دریا با هم آشنا هستیم، همچون موج و دریا که به هم مرتبط‌اند و در وجود ما سرشار از احساسات و ارتباطات است.

هوش مصنوعی: ما همیشه در حال درد و رنج هستیم و در کنار آن، به دنبال درمان نیز می‌گردیم.

هوش مصنوعی: ما هیچ عاشق دیگری جز او نمی‌شناسیم و نمی‌توانیم عاشق کسی به جز او باشیم.

هوش مصنوعی: ما در میخانه و حالتی سرمست هستیم و این وضعیت از دیرباز با ما بوده و تا زمانی که هستیم ادامه خواهد داشت.

هوش مصنوعی: ما که خود را بنده‌ی یک آقا می‌دانیم، پس نمی‌توانیم بنده‌ی شخص دیگری باشیم.