غزل شمارهٔ ۱۰۲۳

هوش مصنوعی: من به سه نقطه نگاه می‌کنم و به دنبال یک الف هستم که در میان حروف شمارش کنم.

هوش مصنوعی: من در تمام صحبت‌ها یک چیز مشترک می‌بینم و آن این است که همه چیز از یک نقطه آغاز می‌شود.

هوش مصنوعی: من با شادی و ذوق، هفت شکل و نمایی را می‌خوانم که این هنر از پدرم به من رسیده است.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم این کتابخانه را تمیز کنم و از شروع هستی برگردم، این کار را انجام می‌دهم.

هوش مصنوعی: من از وضعیت خودم آگاه هستم تا تو نگویی که من بی‌خبرم.

هوش مصنوعی: روز و شب در دور و برم هستی، اما نمی‌دانم این سفر در چه زمانی به پایان می‌رسد.

هوش مصنوعی: من خدمتگزاری برای بزرگواری هستم که عمرش طولانی باد، به همین خاطر من نیز مانند پادشاه دریای بزرگ و سرزمین‌های وسیع محسوب می‌شوم.