شمارهٔ ۶
شهید بلخی
»
قصاید، غزلیات و قطعات
»
شمارهٔ ۶
جهان گواست مر او را که در جهان ملک است
بزرگوار و سزاوار نصرت و تأیید
بداد نعمت و بس شاکرست در نعمت
بر این دو باشد سلطان و تخت را تأبید
شمارهٔ ۵: گر فراموش کرد خواجه مرا
شمارهٔ ۷: ابر همی گرید چون عاشقان
اطلاعات
وزن:
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
قالب شعری:
قطعه
منبع اولیه:
مجید اماموردی
تعداد ابیات:
2
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
