بخش ۱۲ - الضلال المبین الفرقة الاولی

هوش مصنوعی: صابی که به ستاره‌ها عبادت می‌کند، از کسی که به «انعام» (چهارپایان) وفادار است، بدتر است.

هوش مصنوعی: وقتی از ستارگان تأثیر را در این دنیا مشاهده کرد، از آنجا گذشت و گفت: "وجود خداوند را می‌بینم."

هوش مصنوعی: او مجسمه‌ای شبیه به ستاره ساخته است تا آن را به قدری بپرستد که به بی‌راهی و کفر دچار شود.

هوش مصنوعی: هر یک از آنها در زیر نام خود ویژگی‌هایی دارند و برای هر یک تعدادی طلسم قرار داده‌اند.

هوش مصنوعی: پس آن چیز را با زینت و زیبایی آرایش کرد تا بتواند با مردم عادی نیرنگ و فریب را به کار ببرد.

هوش مصنوعی: پرستش بت‌ها از حقیقتی نادرست نشأت می‌گیرد و این نشان‌دهنده وجود دینی ناپاک و نادرست است.

هوش مصنوعی: می‌گوید که عقل من را شفیع می‌کند و می‌داند که این زیبایی و ابتکار بسیار منحصر به فرد است.

هوش مصنوعی: هیچوقت ندیدم که چیز بی‌جان و بی‌احساس، از یک موجود زنده و با گفتار بهتر و دلنشین‌تر باشد.

هوش مصنوعی: زمانی که ابراهیم (ع) خدا را مشاهده کرد که ستاره‌ای در حال غروب است، هیچ‌گونه اعتباری برای آن قائل نشد.

هوش مصنوعی: چون گردش و تغییر جزء ذات دنیا است، بنابراین نشان‌دهندهٔ عدم و ناکاملی آن می‌باشد و همواره نقص و دگرگونی با هم همراه هستند.

هوش مصنوعی: در زمانیکه اندیشه‌های نادرست و کفرآلود حاکم بود، او حکم شکستن بت‌ها را مقرر کرد.

هوش مصنوعی: قدر ستاره به نزد خداوند کم نیست و در آیه «والنجم» به این امر قسم خورده شده است.

هوش مصنوعی: تاریکی ناشی از مشارکت و اتحادی است که در ذات وجود دارد، نه به خاطر ناتوانی در درک نور و روشنی که در آیات وجود دارد.