رباعیات
سیف فرغانی
»
دیوان اشعار
»
رباعیات
شمارهٔ ۱ : در دیدن این مدینهٔ زمزمآب
شمارهٔ ۲ : ایام چو بست کهربا بر دستت
شمارهٔ ۳ : ای نقطهدهن، خطت عجب دایره است
شمارهٔ ۴ : ای سوخته شمع مه ز تاب رویت
شمارهٔ ۵ : دل در طلب تو خستگیها دارد
شمارهٔ ۶ : در خانهٔ دل عشق تو مجمع دارد
شمارهٔ ۷ : جعفر که ز رخ ماه تمامی دارد
شمارهٔ ۸ : کردم همه عمر آنچه نمیباید کرد
شمارهٔ ۹ : شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد
شمارهٔ ۱۰ : عشقت جگرم خورد و به دل روی آورد
شمارهٔ ۱۱ : عشقت که به دل گرفتهام چون جانش
شمارهٔ ۱۲ : خط تو که ننوشت کسی زآنسان خوش
شمارهٔ ۱۳ : ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیک
شمارهٔ ۱۴ : ای کرده غم عشق تو غمخواری دل
شمارهٔ ۱۵ : بر کردهٔ خویشتن چو بگمارم چشم
شمارهٔ ۱۶ : دل را چو به عشق تو سپردم چه کنم
شمارهٔ ۱۷ : ای سلسلهٔ عشق تو اندر پایم
شمارهٔ ۱۸ : گر زان توام هر دو جهانم بستان
شمارهٔ ۱۹ : ای جوهر دینت به زر و سیم گرو
شمارهٔ ۲۰ : ای نور تو آمده نقاب رخ تو
شمارهٔ ۲۱ : آنی که منوّرست آفاق از تو
شمارهٔ ۲۲ : هر بوسه کز آن تنگ دهان میخواهی
