بخش ۱۹ - در وصف بی‌طمعی و خویشتن‌داری خود گوید

هوش مصنوعی: من نه به خاطر جنسیت و نه به خاطر ثروت و مقام، به خدا تکیه می‌کنم و اگر بخواهم چیزی را نادیده می‌گیرم.

هوش مصنوعی: اگر به من لطف کنی و بر سرم تاجی بگذاری، من از تو توقع تاجی نخواهم داشت.

هوش مصنوعی: چون به گردن خود بند محبت تو را بیافکنم، هرگز از سفرهٔ نعمتت چیزی نمی‌چشمو.

هوش مصنوعی: من به خاطر منافع شخصی‌ام تو را ستایش نمی‌کنم؛ اگر به دنبال چیزی از من هستی، باید در درون خودت جست‌وجو کنی.

هوش مصنوعی: من نه از کسی چیز کهنه‌ای می‌خواهم و نه از کسی چیز نو و خوبی را که به واقعیتم نزدیک باشد، می‌دانم.

هوش مصنوعی: جز تو هیچ‌کس را نمی‌ستایم، چون تنها تو لایق ستایش هستی. کار خود را انجام داده‌ام و ارزش آن را نمی‌دانم.

هوش مصنوعی: مادری که به من می‌گوید از پادشاه، شیر و قوت فرزند را درخواست کنم.

هوش مصنوعی: دل من از این زندگی فانی و دنیوی دور شد، نه به خاطر خودخواهی یا فخر، بلکه به دلیل نیاز واقعی و عمیق من.

هوش مصنوعی: برای حفظ سلامت خود، به سر و گردن و پای دامن اهمیت بده.

هوش مصنوعی: مردی که راضی و خوشنود است، چیزهای شیرین را کم می‌گیرد. وقتی که به مقام بلند و شایستگی می‌رسد، دیگر چیزهای معمولی را نمی‌پذیرد.

هوش مصنوعی: به داستان‌های شب پرک گوش نده، بلکه مانند خورشید، از دریای زندگی بیرون بیا و بر بستر نیلوفرها بدرخش.