بخش ۱۰ - اندر تفضیل سخن خویش گوید

هوش مصنوعی: من از تمام شاعران به اصل و بنیاد خود دانا و حکیم هستم، بر اساس گفته‌های کسی که عادل و صاحب حق است.

هوش مصنوعی: شعر من باید توصیف کننده احکام و اصول دین باشد و من به عنوان شاعر، تنها می‌خواهم حقیقت را بیان کنم.

هوش مصنوعی: سوگند یاد می‌کنم که از میان تمام شاعران، من از پیامبر و خداوند الهام گرفته‌ام.

هوش مصنوعی: عدو گاهی به قدر و ارزش من پی می‌برد، درست مانند دبیرانی که گاهی از نقش بسم‌الله در خط خود غفلت می‌کنند.

هوش مصنوعی: کی می‌تواند سرنوشت و تأثیر قلم و نویسنده، از قدرت بسم‌الله که به دست دو تدبیرکننده است، کمتر باشد؟

هوش مصنوعی: اگر کسی ماهی را از تابه بگیرد، به شخصی اشاره دارد که در جایی نامناسب و غیرمناسب ساکن می‌شود. به عبارت دیگر، این عمل به ماندن یا زندگی در مکانی نامناسب و غیراخلاقی تعبیر می‌شود.

هوش مصنوعی: این جمله به تصویر کشیدن حالتی است که فردی در حال تجربه‌ی حرارت و فعالیتی پرنشاط مانند یک ماهی در تابه است. همچنین، اشاره‌ای به مکانی مانند حمام دارد که نشان‌دهنده‌ی آرامش و شادابی می‌باشد. این توصیف حالت وجودی و احساسی عمیق را به رخ می‌کشاند.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای که در آب سقوط کند، بدانید که در خطر عذاب و بلا قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: من یک خدمتگزار برای دین هستم و به عنوان یک شاعر راستگو و بدون هیچ‌گونه طمعی، وظیفه‌ام را انجام می‌دهم.

هوش مصنوعی: من مانند آب هستم؛ هرجا که باشم، تا مرا پیدا نکنی، ارزشمند خواهم بود.

هوش مصنوعی: من می‌دانم که نور شراب چیست، چرا که بارها از آن نوشیده‌ام و احساس می‌کنم که در حال غرق شدن در توهمات و خیالات هستم.

هوش مصنوعی: آب که به سختی پیدا می‌شود، ارزش بیشتری دارد، اما زمانی که زیاد باشد و به راحتی در دسترس باشد، قیمتش پایین می‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی آب کم می‌شود، برای به دست آوردن آن تلاش می‌کنند و هنگامی که به آن دست پیدا کنند، خود را به آن می‌زنند.

هوش مصنوعی: سپس جمع می‌شوند و به گرامیداشت و احترام به او پرداخته و جای او را در دل‌ها گم می‌کنند.