رباعی شمارهٔ ۳۱۶

هوش مصنوعی: اکنون که عشق تو مرا شوق و اشتیاق بخشیده، حتی اگر جانم را هم فدای تو کنم، باز هم یاد تو از من دور خواهد بود.

هوش مصنوعی: من بیچاره‌ای هستم که به خاطر غم تو در آتش سوزش می‌سوزم، در حالی‌که تو هیچ اهمیتی به من نمی‌دهی و بی‌خبر و آزاد هستی.