رباعی شمارهٔ ۲۵۸

هوش مصنوعی: من در عشق تو همچون ابروی تو خوابیده‌ام. زخمم را بر تن این عشق می‌زنم، اما من خودم مردی نیستم که به بازوی تو تکیه کنم.

هوش مصنوعی: در زمانی که عصبانی شدی و گفتم که آیا مرا ترک خواهی کرد؟ من این موضوع را کنار گذاشتم و به عشق تو ادامه دادم.