رباعی شمارهٔ ۱۰۹

هوش مصنوعی: نور چشمانم، خاک پای تو باشد و آرامش دلم، زلف‌های تو که در خمیدگی‌هایش خوش می‌نوازد.

هوش مصنوعی: من در عشق تو به خاطر ظلم‌هایی که به من کردی، جانم را فدای غم‌هایت می‌کنم.