قصیدهٔ شمارهٔ ۹۷ - در ستایش یکی از بزرگان

هوش مصنوعی: ای آرامش تو، زمین به سنگ تبدیل شده و به خاطر خوشبختی تو، زمان به زشتی بدل گشته است.

هوش مصنوعی: تو مانند یک نای و چنگ هستی که به طور ماهرانه ای نوازش می‌شوی و با وجود سختی‌ها، همواره توانایی و کفایت خود را نشان می‌دهی.

هوش مصنوعی: ای دو جهان، تو در دست داری کمال، حفاظت و فرهنگ را.

هوش مصنوعی: با لطف و generosity تو، تمام هفت اقلیم به اندازه‌ی هفت رنگ، در تنگنای فضا قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: رادی به واسطه تو توانسته است پر و بال بگیرد و از تو آموخته است که چگونه فر و فرهنگ داشته باشد.

هوش مصنوعی: تو به خاطر بزرگی‌ات در دل خود احساس کبر و خودپسندی می‌کنی و این کبر ناشی از نهاد کریم و بزرگ‌منش توست.

هوش مصنوعی: حلم تو به بزرگی کوه‌ها است و صبر و بردباری تو هیچ نشانی از تکبر ندارد. برعکس، تکبر تو به طبیعت‌ات شبیه پلنگ است که خوی و رفتار خاص خود را دارد.

هوش مصنوعی: ای گوهر زای، از سقوط و زوال بی‌نصیب هستی، پس با قدرت و سر و صدا دریا را پر از جواهر کن.

هوش مصنوعی: به خاطر بزرگی و عظمت تو، نه تنها در این دنیا جا نمی‌گیری، بلکه در هر دو عالم هم نمی‌توانی جای بگیدی؛ زیرا هر دو عالم برای تو تنگ هستند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شخص به جای ظاهر و جسم تازه یا روح و دل زنده، به نام و شناخته شدن خود اهمیت می‌دهد و این مسئله برایش مهم‌تر از زیبایی ظاهری است.

هوش مصنوعی: در آغاز، نام تو نشانه‌ای از خوشحالی و سرزندگی در روحیه مردم گذاشته است.

هوش مصنوعی: من از آن جمع دور افتاده‌ام و به خاطر آتش عشق، حالت من به گونه‌ای است که مانند آتش می‌سوزم و شعله‌ورم.

هوش مصنوعی: گاهی مانند صدای خروشان در میان نبرد هستی و گاهی چنان غمگین و نالان که مثل صدای چنگ در همان نبرد زاری می‌کنی.

هوش مصنوعی: گاهی در زندگی مانند اسبی هستی که در حال دویدن است و گاه در شرایط سخت مانند تیغی هستی که در میدان جنگ به کار می‌رود.

هوش مصنوعی: شیران به خاطر تو در من شجاعت و جسوریت ایجاد کرده‌اند، مثل گاو که به سمت آب روان می‌رود.

هوش مصنوعی: اگر به مجلس تو نیایم، به خاطر ناتوانی است نه به دلیل شرمندگی.

هوش مصنوعی: هرگاه به تو نزدیک شوم، چطور می‌توانم به جایی برسم که تویی، با آن نور و عظمت و مقام بلندی که داری؟

هوش مصنوعی: صورت تو مانند آفتاب است و تماشای آن برای من سخت است. تو همچون آسمان بالا هستی و من به خاطر ناتوانی در پایم، نمی‌توانم به تو نزدیک شوم.

هوش مصنوعی: خودم از این که کسی از زیبایی و شخصیت این چنین دل بکند، شگفت‌زده‌ام.

هوش مصنوعی: به خاطر ضعف و تیرگی بینایی، خفاش نمی‌تواند در برابر زیبایی صبح توقف کند.

هوش مصنوعی: مرغ عیسی، به عنوان نماد و مخلوقی بلندمرتبه و روحانی، نشان می‌دهد که هیچ موجودی در سطح پایین‌تری نمی‌تواند به این مقام دست یابد. این جمله بیان می‌کند که موجوداتی که در سطوح پایین‌تر هستند، نمی‌توانند به سمت مقام‌های علی و روحانی پرواز کنند و به درگاه فرشتگان نزدیک شوند. به عبارت دیگر، موجودات برتر و روحانی نمی‌توانند تحت تأثیر یا با خواست موجودات نازل‌تر قرار بگیرند.

هوش مصنوعی: از آن دریا که چهره‌اش مانند نور می‌درخشد، چشم‌ها بر پشت مانند خرچنگ قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: اگر در دست تو نگین زیبایی باشد، خوشا به حال تو؛ حتی اگر سنگ نیست، خاک بر سنگ است.

هوش مصنوعی: وقتی که شگفتی‌های دنیا را دیدی، دقت کن که از خودت غافل نشوی و به خودت و ظاهرت اهمیت بده.