قصیدهٔ شمارهٔ ۷۹ - در تعزیت خواجه مسعود و تهنیت فرزند او خواجه احمد

هوش مصنوعی: ناگاه گنبدی که سال‌ها عمر فخرش را به باد داده، اکنون بدون زیبایی‌اش، در حال زوال است.

هوش مصنوعی: خواجه مسعودی که در زمان خوشبختی و تندرستی با مشتری سعد کلی داشت، برای شخص او هدیه و نذر کرد.

هوش مصنوعی: شخصی به مدت سال‌ها از ترس مرگ زندگی کرده و همواره در حالی که به مرگ نزدیک بوده، زندگی کرده است. همچنین به دلیل جراحتی که به چشمش وارد شده، به مدت هفته‌ها به شکلی بیمار و ناتوان به سر برده است.

هوش مصنوعی: نرگسی که به دلیل ترس از خدا سال‌ها در یک جا خشکیده و حسرت بر دلش نشسته، اکنون در قبر مانند لاله‌زاری است.

هوش مصنوعی: چشم‌ها اگر پر از ستاره شوند، تعجبی ندارد؛ زیرا بدون نور چهره‌ات، دیده‌ها مانند کاخ‌های تاریک می‌مانند که از غیبت خورشید روشن می‌شوند.

هوش مصنوعی: آسمان به دور زمین می‌چرخد و به همین دلیل، کسانی که در زمین زندگی می‌کنند، از این چرخش در آرامش هستند.

هوش مصنوعی: شادی و سلطنت هیچ کدام جز او برای فرزندش وجود ندارد، زیرا مرگش مانند شاهانی است که در دام اسارت قرار دارند.

هوش مصنوعی: زمانی که او روزه‌دار دائمی در تابوت مرگ قرار گرفت، جهانیان به خاطر او همچنان اشک می‌ریزند و روزه‌دار هستند.

هوش مصنوعی: چشم‌های زیبا و پر از اشک آن‌ها به طرزی است که مانند رنگ قرمز درون ظرفی شبیه به جگر مار به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: با این حال، او با وجود اینکه خانه‌ای با خشت و مایه‌ای از این آل ساخته، باید از گنبدی که بر پای گذاشته محافظت کند.

هوش مصنوعی: دوستان را باید شکرگزار و تبریک گوییم، زیرا اگر صدف بشکند، مروارید باارزش از آن به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جوی‌ها، حوض‌ها، چشمه‌ها و دریاها پر از آب هستند، اگر باران در بهار نبارد، نگران نباشید.

هوش مصنوعی: احمد مسعود مایهٔ سپاس و خوشبختی است و او خود نماد ستایش‌ها و نشانی از سعادت به شمار می‌رود.

هوش مصنوعی: آن داهی که به اصول اصلی و رادمردی با اعتبار پایبند است، همان شخص کریم است که به دین علم می‌آموزد و حق را می‌شنود و نسبت به آن وفادار است.

هوش مصنوعی: او درویشی است نیکوکار و با اصالت که ملاقات با او برای من مایه شرافت و افتخار است، همچنان که او انسانی پارسا و پرهیزگار به شمار می‌رود.

هوش مصنوعی: ای پدر، ناگهان تو را در خاکی خاموش و بی‌حرکت دیدم و ناگهان تو را بر چوبی سوار مشاهده کردم.

هوش مصنوعی: ناگهان تو از غریبی دلت پر شد از اشک، و به خاطر یتیمی و جدایی، زندگی‌ات پر از غم و غصه شد.

هوش مصنوعی: اما مردان از مرگ پدر، هم نام و هم ننگ به دست می‌آورند؛ نام بهمن تا زمانی که اسفندیار نمرد، به وجود نیامد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که کوه‌های سمت مغرب مانع تابش آفتاب نشوند، جمال و زیبایی ماه از سوی مشرق نمایان نخواهد شد.

هوش مصنوعی: ابتدا باید رنج‌ها و سختی‌ها را تحمل کنی تا به زودی عطر خوش گل‌های زیاد را از یک خار بچشیدی.

هوش مصنوعی: اکنون تو به پاکی و رعایت تقوا دست یافته‌ای، و این را از نعمت و بخشش خداوند بزرگ می‌بینی. همچنین تربیت و باروری روحی‌ات را از پذیرش و توجه رهبری که بزرگ و برجسته است، احساس می‌کنی.

هوش مصنوعی: خوشبختی‌ات را می‌توان به عنوان نشانه‌ای خوب دانست، زیرا در دنیای شعر و شاعری، توانسته‌ای برتری و اختیاری از خود نشان دهی.

هوش مصنوعی: اگر زمان یادگاری از خود خواجه را پیدا کردی، اکنون وقت آن است که از بخشش تو یادگاری بخواهم، زیرا یادگاری از تو بسیار باارزش است.

هوش مصنوعی: اگر بهشت و آسمان وجود داشته باشد، عالم هفت و هشت را در نظر می‌گیرد؛ و اگر حواس و طبیعت باشد، عاقل فقط پنج و چهار را می‌بیند.

هوش مصنوعی: باد خوش تو را از سمت چپ و راست همراهی کند. بدان که خوشبختی تو در راست و دارایی‌ات در چپ است.