۶۴۵- میر شاه علی

سام میرزا صفوی » تذکرهٔ تحفهٔ سامی » صحیفهٔ ششم در طبقهٔ ترکان » ۶۴۵- میر شاه علی

از امیرزاده های جغتای بود. جوانی رشید و هنرمند و خط نستعلیق را طوری مینوشت و در کمانداری سرآمد زمان و از نوادر دوران بود. من در کمانداری شاگرد اویم و دیگر در معما و عروض وحدت ذهن از تعریف زیاده بود و در سپاهیگری بی بدل، در شهور ثمان و ثلاثین و تسعمایه فوت شد، قصیده ای در جواب مولانا امیدی گفته بود این مطلع و بیت از آنجاست :

ای رخت در سپهر زیبایی

آفتابی به عالم آرایی

تو ببازار حسن یوسف مصر

ما تهی کیسه های سودایی

۶۴۴- میر دوست طارمی: از جمله خدام آستان ملایک پاسبان امام انام و مقتدای اهل اسلام امام علی بن موسی الرضا علیه السلام من الملک العلام علیه التحیه و الثناست .۶۴۶- میر مقبول قمی: اصلش ترک بود چون در بلده ی قم مقیم شده بود بقمی مشهور شده است در اوایل شباب قدم در سپاهیگری نهاده و در خدمت سلطان یعقوب او را ترقی تمام دست داد بعد از آنکه شبابش به شیب مبدل شد ترک آن امر خطیر کرده و در شهر مذکور می بود . او را در اکل و شرب شهرت تمام بود، اوقات در مصاحبت لوندان صرف میکرد و غزل پردازی و عشقبازی او مشهور نزدیک و دور است اما در آخر از آن وادی دور افتاده بود چنانکه خود میگوید :

اطلاعات

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: او از خانواده امیرزاده‌های جغتای بود و جوانی با استعداد و هنرمند به حساب می‌آمد. خط نستعلیق را به زیبایی می‌نوشت و در کمانداری از بهترین‌ها بود و در واقع یکی از نادره‌های زمان خود به شمار می‌رفت. من شاگرد او در کمانداری بودم و همچنین در زمینه‌های دیگر مانند معما و عروض نیز استعداد داشت. او در سپاهیگری بی‌همتا بود و در سال‌های 38 و 39 هجری فوت کرد. قصیده‌ای در پاسخ به مولانا امیدی سروده بود که این مطلع و بیت از آن قصیده است.