قصاید
سلیم تهرانی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی : اگر برم به سوی چشم اشکبار انگشت
شمارهٔ ۲ - در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) : سحر که خیزدم از سینه ناله ی شبگیر
شمارهٔ ۳ - ایضا در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) : مسافری ست قلم کز معانی شیرین
شمارهٔ ۴ - در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) : عاقبت گردید از طبع غرورافزای من
شمارهٔ ۵ - ایضا در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) : درین سرای پر افسوس چند باشم آه
شمارهٔ ۶ - در مدح حضرت امام رضا (ع) : رفته در تاب و به کف بگرفته تیغی همچو آب
شمارهٔ ۷ - در مدح امام علی بن موسی الرضا (ع) : ای غمت بی حاصلان را حاصل نیک اختری
شمارهٔ ۸ - در مدح حضرت امام رضا (ع) : رسید وقت که دیگر به ساحت گلزار
شمارهٔ ۹ - در مدح امام مهدی (عج) : از فغان من سودازده در فریاد است
شمارهٔ ۱۰ - در ستایش شاه عباس : کی توانی برد سوی منزل مقصود راه
شمارهٔ ۱۱ - در مدح اسلام خان : نوبهار آمد و شد قطره فشان ابر مطیر
شمارهٔ ۱۲ - در مدح اسلام خان : مژده، ای خانه خرابان که رگ ابر بهار
شمارهٔ ۱۳ - در مدح اسلام خان : دگر وقت آن شد که از دلربایی
شمارهٔ ۱۴ - در مدح اسلام خان : بهار آمد و شد نغمه ساز مرغ چمن
شمارهٔ ۱۵ - در مدح اسلام خان و توصیف قصر او : شد بهار و زین حصار نیلگون کرد انتخاب
شمارهٔ ۱۶ - ایضا در مدح خان مشارالیه : نماز شام که خورشید ازین سرای سرور
شمارهٔ ۱۷ - تعریف قصر خان مذکور و ستایش او : نشود خاک تا به روز شمار
شمارهٔ ۱۸ - ایضا در مدح خان مذکور : رسید کوکبه ی موکب همایون فال
شمارهٔ ۱۹ - ایضا در مدح خان مذکور : رسید موسم نوروز و شد جهان خرم
شمارهٔ ۲۰ - ایضا در مدح خان مزبور : به راه عشق بود نسخه ی پریشانی
شمارهٔ ۲۱ - در ستایش یوسف خان : ازان چو لاله نجنبم ز جا درین گلشن
شمارهٔ ۲۲ - ایضا در مدح یوسف خان : تا به کی باشم از پریشانی
شمارهٔ ۲۳ - در مدح شاه صفی : ما درین کهنه دیر دیر اساس
