شمارهٔ ۱۳ - کار و کارگر در سال ۱۳۰۷ شمسی سروده شد

هوش مصنوعی: تلاش کن و سخت کوشی کن، زیرا این زحمات توست که به پیشرفت و موفقیت جامعه کمک می‌کند.

هوش مصنوعی: تو از خودت رفته‌ای و یادش به خیر، آن حیثیتی که داشتی دیگر از بین رفته و وجود خارجی دیگری را اثبات کرده‌ای.

هوش مصنوعی: ای بدن تو، ای پوشش از جامهٔ ذوالجج، از سر تا پای تو به نیاز و ضرورت می‌نمایی.

هوش مصنوعی: این بیت به این معنا است که خانه و زندگی تو تحت تأثیر وضعیت دیگران قرار دارد و باید به خاطر داشته باشی که ممکن است در کنار دیگران، بدون امکانات و ثروت زندگی کنی. به نوعی، این زندگی توست که به همسایگان و اطرافیان وابسته است، و تو ممکن است در آن وضعیت زندگی کنی که با کمبودهایی مواجه هستی.

هوش مصنوعی: اگر با نمک و ادویه به همسایه‌ات کمک کنی، ممکن است باعث ناراحتی و بدبختی خودت شوی.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که تو به چه چیزی توجه می‌کنی و چرا آن را به دوش می‌کشی. نه به زمین نگاه کن و نه به رفتار دیگران، بلکه باید به درون خودت و به احساسات و تفکرات خودت توجه کنی.

هوش مصنوعی: بی‌کار بودن باعث تحقیر و خفت توست و این تحقیر نتیجه‌ی بی‌کاری توست.

هوش مصنوعی: برای اینکه کشور ما شناخته شده و معتبر باشد، باید از طریق تلاش در زمینه‌های صنعت، علم و هنر پیشرفت کنیم.

هوش مصنوعی: اگر قلب مردم وطن شاد نباشد، کشور هرگز آباد نخواهد شد.

هوش مصنوعی: زر، فکر و دست سه عامل اصلی هستند که در انجام کارها تأثیر دارند و این سه مورد در حقیقت در این سرزمین وجود دارند.

هوش مصنوعی: هر چیزی وجود دارد، اما هر یک از آن‌ها به‌طور جداگانه عمل می‌کند. انگشتانی که در کنار هم هستند، ولی یکی از آن‌ها بی‌صدا و بی‌حرکت است.

هوش مصنوعی: اگر بخواهند این قسمت را به هم وصل کنند، خوشبختی به وجود می‌آید و ماه پادشاهی از تاریکی خارج می‌شود.

هوش مصنوعی: ناامیدی را دور کن، زیرا امید به خدا می‌تواند این روزهای تیره را روشن کند.