۱- آیات ۱ تا ۱۵

بسم االله الرحمن الرحیم

وَ اَلْفَجْرِ (۱) وَ لَیٰالٍ عَشْرٍ (۲) وَ اَلشَّفْعِ وَ اَلْوَتْرِ (۳) وَ اَللَّیْلِ إِذٰا یَسْرِ (۴) هَلْ فِی ذٰلِکَ قَسَمٌ لِذِی حِجْرٍ (۵) أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعٰادٍ (۶) إِرَمَ ذٰاتِ اَلْعِمٰادِ (۷) اَلَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهٰا فِی اَلْبِلاٰدِ (۸) وَ ثَمُودَ اَلَّذِینَ جٰابُوا اَلصَّخْرَ بِالْوٰادِ (۹) وَ فِرْعَوْنَ ذِی اَلْأَوْتٰادِ (۱۰) اَلَّذِینَ طَغَوْا فِی اَلْبِلاٰدِ (۱۱) فَأَکْثَرُوا فِیهَا اَلْفَسٰادَ (۱۲) فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذٰابٍ (۱۳) إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصٰادِ (۱۴) فَأَمَّا اَلْإِنْسٰانُ إِذٰا مَا اِبْتَلاٰهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ (۱۵)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

بصبح (۱) و شبهای ده‌گانه (۲) و جفت و طاق (۳) و شب چون درگذرد (۴) آیا که در این سوگندیست مر صاحب خرد را (۵) آیا ندیدی که چگونه کرد پروردگارت بعاد (۶) ارم صاحب بناهای رفیع (۷) که آفریده نشده مانند آن در بلاد (۸) و ثمود آنها که می‌بریدند سنگ را در وادی (۹) و فرعون صاحب میخها (۱۰) آنان که تعدی کردند در شهرها (۱۱) پس بسیار کردند در آنها تباهی (۱۲) پس ریخت بر ایشان پروردگارت تازیانه عذاب (۱۳) بدرستی که پروردگار تو هر آینه در گذرگاهست (۱۴) پس اما انسان چون آزماید او را پروردگارش پس گرامی داردش و نعمت دهدش پس گوید پروردگار من گرامی داشته مرا (۱۵)