۲- آیات ۱۶ تا ۳۰

لاٰ تُحَرِّکْ بِهِ لِسٰانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ (۱۶) إِنَّ عَلَیْنٰا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ (۱۷) فَإِذٰا قَرَأْنٰاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ (۱۸) ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنٰا بَیٰانَهُ (۱۹) کَلاّٰ بَلْ تُحِبُّونَ اَلْعٰاجِلَةَ (۲۰) وَ تَذَرُونَ اَلْآخِرَةَ (۲۱) وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ (۲۲) إِلیٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ (۲۳) وَ وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ بٰاسِرَةٌ (۲۴) تَظُنُّ أَنْ یُفْعَلَ بِهٰا فٰاقِرَةٌ (۲۵) کَلاّٰ إِذٰا بَلَغَتِ اَلتَّرٰاقِیَ (۲۶) وَ قِیلَ مَنْ رٰاقٍ (۲۷) وَ ظَنَّ أَنَّهُ اَلْفِرٰاقُ (۲۸) وَ اِلْتَفَّتِ اَلسّٰاقُ بِالسّٰاقِ (۲۹) إِلیٰ رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ اَلْمَسٰاقُ (۳۰)

حرکت مده بآن زبانت را تا شتاب کنی در آن (۱۶) بدرستی که بر ماست فراهم آوردنش و خواندنش (۱۷) پس چون خواندیش پس پیرو شو خواندنش را (۱۸) پس بدرستی که بر ماست بیان کردن او (۱۹) نه چنین است بلکه دوست می‌دارید زود را (۲۰) و وامی‌گذارید آخرت را (۲۱) رویهاست در آن روز برافروخته (۲۲) بسوی پروردگارش نگرنده (۲۳) و رویهاست در آن روز تیره (۲۴) پنداری که رسانیده می‌شود بآن آسیبی (۲۵) نه چنین است چون برسد بچنبرهای گردن (۲۶) و گفته شود کیست شفادهنده (۲۷) و داند که آنست جدایی (۲۸) و پیچیده شود ساق بساق (۲۹) بسوی پروردگار تست در آن روز راندن (۳۰)