۱- آیات ۱ تا ۴

بسم االله الرحمن الرحیم

سَبَّحَ لِلّٰهِ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ وَ هُوَ اَلْعَزِیزُ اَلْحَکِیمُ (۱) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مٰا لاٰ تَفْعَلُونَ (۲) کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اَللّٰهِ أَنْ تَقُولُوا مٰا لاٰ تَفْعَلُونَ (۳) إِنَّ اَللّٰهَ یُحِبُّ اَلَّذِینَ یُقٰاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیٰانٌ مَرْصُوصٌ (۴)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

تسبیح کرد مر خدا را آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و اوست عزیز حکیم (۱) ای آن کسانی که ایمان آوردید چرا می‌گویید آنچه را که نمی‌کنید (۲) بزرگ آمد دشمنی کردن نزد خدا که گوئید آنچه را نه نمی‌کنید (۳) بدرستی که خدا دوست می‌دارد آنان که کارزار کنند در راهش صف زده گویا که ایشانند بنائی استوار ساخته شده (۴)