۱- آیه ۱

بسم االله الرحمن الرحیم

یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا عَدُوِّی وَ عَدُوَّکُمْ أَوْلِیٰاءَ تُلْقُونَ إِلَیْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ کَفَرُوا بِمٰا جٰاءَکُمْ مِنَ اَلْحَقِّ یُخْرِجُونَ اَلرَّسُولَ وَ إِیّٰاکُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ رَبِّکُمْ إِنْ کُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهٰاداً فِی سَبِیلِی وَ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِی تُسِرُّونَ إِلَیْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمٰا أَخْفَیْتُمْ وَ مٰا أَعْلَنْتُمْ وَ مَنْ یَفْعَلْهُ مِنْکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوٰاءَ اَلسَّبِیلِ (۱)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

ای آن کسانی که ایمان آوردید مگیرید دشمن مرا و دشمن خودتان را دوستان می‌فرستید بسوی ایشان بدوستی و بتحقیق کافر شدند بآنچه آمد شما را از حق بیرون می‌کنند رسول را و شما را که بیرون می‌آرید بخدا پروردگارتان گر هستید که بیرون می‌آید برای جهاد کردن در راه من و جستن رضای من پنهانی می‌فرستید بسوی ایشان بدوستی و من داناترم بآنچه پنهان می‌کنید و آنچه آشکار می‌کنید و آنچه می‌کند آن را از شما پس بتحقیق که گم شد از میان راه (۱)