۴- آیات ۳۳ تا ۳۸

یٰا مَعْشَرَ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ إِنِ اِسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطٰارِ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ فَانْفُذُوا لاٰ تَنْفُذُونَ إِلاّٰ بِسُلْطٰانٍ (۳۳) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۳۴) یُرْسَلُ عَلَیْکُمٰا شُوٰاظٌ مِنْ نٰارٍ وَ نُحٰاسٌ فَلاٰ تَنْتَصِرٰانِ (۳۵) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۳۶) فَإِذَا اِنْشَقَّتِ اَلسَّمٰاءُ فَکٰانَتْ وَرْدَةً کَالدِّهٰانِ (۳۷) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۳۸)

بجماعت جن و انس اگر توانید که بگریز بیرون روید از اطراف آسمانها و زمین بیرون روید بیرون نتوانید رفت مگر بتسلط (۳۳) پس کدام‌یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (۳۴) سر داده می‌شود بر شما شعله‌هایی از آتش و مس گداخته پس دفع نتوانید کرد (۳۵) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (۳۶) پس چون چاک چاک کرد آسمان پس شود گلگون چون پوست سرخ (۳۷) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (۳۸)