۱- آیات ۱ تا ۹

بسم االله الرحمن الرحیم

اَلرَّحْمٰنُ (۱) عَلَّمَ اَلْقُرْآنَ (۲) خَلَقَ اَلْإِنْسٰانَ (۳) عَلَّمَهُ اَلْبَیٰانَ (۴) اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ بِحُسْبٰانٍ (۵) وَ اَلنَّجْمُ وَ اَلشَّجَرُ یَسْجُدٰانِ (۶) وَ اَلسَّمٰاءَ رَفَعَهٰا وَ وَضَعَ اَلْمِیزٰانَ (۷) أَلاّٰ تَطْغَوْا فِی اَلْمِیزٰانِ (۸) وَ أَقِیمُوا اَلْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لاٰ تُخْسِرُوا اَلْمِیزٰانَ (۹)

بنام خدای بخشندۀ مهربان

خدای بخشاینده (۱) تعلیم داد قرآن را (۲) آفرید انسان را (۳) آموزانیدش بیان را (۴) آفتاب و ماه بحسابند (۵) و ستاره یا گیاه و درخت سجود می‌کنند (۶) و آسمان بلند گرداندش و قرار داد ترازو را (۷) که تعدی مکنید در میزان عدالت (۸) و برپا بدارید سنجیدن را بعدل و کم مکنید میزان را (۹)