۱- آیات ۱ تا ۴

بسم االله الرحمن الرحیم

إنّٰا فَتَحْنٰا لَکَ فَتْحاً مُبِیناً (۱) لِیَغْفِرَ لَکَ اَللّٰهُ مٰا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ مٰا تَأَخَّرَ وَ یُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ وَ یَهْدِیَکَ صِرٰاطاً مُسْتَقِیماً (۲) وَ یَنْصُرَکَ اَللّٰهُ نَصْراً عَزِیزاً (۳) هُوَ اَلَّذِی أَنْزَلَ اَلسَّکِینَةَ فِی قُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِینَ لِیَزْدٰادُوا إِیمٰاناً مَعَ إِیمٰانِهِمْ وَ لِلّٰهِ جُنُودُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ کٰانَ اَللّٰهُ عَلِیماً حَکِیماً (۴)

بنام خدای بخشندۀ مهربان

بدرستی که ما قرار فیروزی دادیم برای تو قرار فیروزی دادنی (۱) تا بیامرزد مر ترا خدا آنچه افتاد از گناهت و آنچه پس افتاد و تمام گرداند نعمتش را بر تو و هدایت کند ترا براهی راست (۲) و یاری کند ترا خدا یاری کردنی با عزت (۳) اوست آنکه فرو فرستاد آرام را در دلهای مؤمنان تا بیفزاید گرویدنی را با گرویدنشان و مر خدا راست لشکرهای آسمانها و زمین و باشد خدا دانای درست کردار (۴)