۶- آیات ۳۳ تا ۳۷

وَ بَدٰا لَهُمْ سَیِّئٰاتُ مٰا عَمِلُوا وَ حٰاقَ بِهِمْ مٰا کٰانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۳۳) وَ قِیلَ اَلْیَوْمَ نَنْسٰاکُمْ کَمٰا نَسِیتُمْ لِقٰاءَ یَوْمِکُمْ هٰذٰا وَ مَأْوٰاکُمُ اَلنّٰارُ وَ مٰا لَکُمْ مِنْ نٰاصِرِینَ (۳۴) ذٰلِکُمْ بِأَنَّکُمُ اِتَّخَذْتُمْ آیٰاتِ اَللّٰهِ هُزُواً وَ غَرَّتْکُمُ اَلْحَیٰاةُ اَلدُّنْیٰا فَالْیَوْمَ لاٰ یُخْرَجُونَ مِنْهٰا وَ لاٰ هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ (۳۵) فَلِلّٰهِ اَلْحَمْدُ رَبِّ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ رَبِّ اَلْأَرْضِ رَبِّ اَلْعٰالَمِینَ (۳۶) وَ لَهُ اَلْکِبْرِیٰاءُ فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ هُوَ اَلْعَزِیزُ اَلْحَکِیمُ (۳۷)

و ظاهر شد مر ایشان را بدیهای آنچه کردند و احاطه کرد بایشان آنچه بودند بآن استهزا می‌کردند (۳۳) و گفته شود که امروز فرو می‌گذاریم شما را هم چنان که فرو گذاشتید ملاقات روزتان این روز و جای شما آتش است و نباشد مر شما را هیچ یاری‌کنندگان (۳۴) آن باینست که شما گرفتید آیتهای خدا را استهزا و فریفت شما را زندگانی دنیا پس امروز بیرون آورده نمی‌شوند از آن و نه از ایشان قبول عذر شود (۳۵) پس مر خدا راست ستایش پروردگار آسمانها و پروردگار زمین پروردگار جهانیان (۳۶) و مر او راست بزرگواری در آسمانها و زمین و اوست غالب درست کار (۳۷)