۴- آیات ۱۷ تا ۱۹

اَللّٰهُ اَلَّذِی أَنْزَلَ اَلْکِتٰابَ بِالْحَقِّ وَ اَلْمِیزٰانَ وَ مٰا یُدْرِیکَ لَعَلَّ اَلسّٰاعَةَ قَرِیبٌ (۱۷) یَسْتَعْجِلُ بِهَا اَلَّذِینَ لاٰ یُؤْمِنُونَ بِهٰا وَ اَلَّذِینَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهٰا وَ یَعْلَمُونَ أَنَّهَا اَلْحَقُّ أَلاٰ إِنَّ اَلَّذِینَ یُمٰارُونَ فِی اَلسّٰاعَةِ لَفِی ضَلاٰلٍ بَعِیدٍ (۱۸) اَللّٰهُ لَطِیفٌ بِعِبٰادِهِ یَرْزُقُ مَنْ یَشٰاءُ وَ هُوَ اَلْقَوِیُّ اَلْعَزِیزُ (۱۹)

خداست که فرو فرستاد کتاب را بحق و میزان را و چه چیز آگاه کرد ترا شاید که باشد قیامت نزدیک (۱۷) بشتاب می‌خواهند آن را آنان که نمی‌گروند بآن و آنان که گرویدند ترسندگانند از آن و می‌دانند که آن حق است آگاه باشید بدرستی که آنان که شک می‌کنند در قیامت هر آینه در گمراهی دوری‌اند (۱۸) خدا صاحب لطف است ببندگانش روزی می‌دهد آن را که می‌خواهد و اوست توانای غالب (۱۹)