۱- آیات ۱ تا ۵

بسم االله الرحمن الرحیم

ص وَ اَلْقُرْآنِ ذِی اَلذِّکْرِ (۱) بَلِ اَلَّذِینَ کَفَرُوا فِی عِزَّةٍ وَ شِقٰاقٍ (۲) کَمْ أَهْلَکْنٰا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنٰادَوْا وَ لاٰتَ حِینَ مَنٰاصٍ (۳) وَ عَجِبُوا أَنْ جٰاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قٰالَ اَلْکٰافِرُونَ هٰذٰا سٰاحِرٌ کَذّٰابٌ (۴) أَ جَعَلَ اَلْآلِهَةَ إِلٰهاً وٰاحِداً إِنَّ هٰذٰا لَشَیْ‌ءٌ عُجٰابٌ (۵)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

ص بقرآن صاحب ذکر (۱) بلکه آنان که کافر شدند در سرکشی و مخالفت‌اند (۲) بسا که هلاک گردانیدیم از پیش ایشان از اهل روزگار گذشته پس ندا کردند و نبود آن هنگام هنگام گریز (۳) و عجب داشتند که آمد ایشان را بیم‌کننده از ایشان و گفتند کافران که این جادوییست بسیار دروغگو (۴) آیا گردانید الهان را اله واحد بدرستی که این هر آینه باشد چیزی عجیب (۵)