۱۰- آیات ۳۰ تا ۳۳

یٰا نِسٰاءَ اَلنَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْکُنَّ بِفٰاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضٰاعَفْ لَهَا اَلْعَذٰابُ ضِعْفَیْنِ وَ کٰانَ ذٰلِکَ عَلَی اَللّٰهِ یَسِیراً (۳۰) وَ مَنْ یَقْنُتْ مِنْکُنَّ لِلّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صٰالِحاً نُؤْتِهٰا أَجْرَهٰا مَرَّتَیْنِ وَ أَعْتَدْنٰا لَهٰا رِزْقاً کَرِیماً (۳۱) یٰا نِسٰاءَ اَلنَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ اَلنِّسٰاءِ إِنِ اِتَّقَیْتُنَّ فَلاٰ تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ اَلَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفاً (۳۲) وَ قَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَ لاٰ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ اَلْجٰاهِلِیَّةِ اَلْأُولیٰ وَ أَقِمْنَ اَلصَّلاٰةَ وَ آتِینَ اَلزَّکٰاةَ وَ أَطِعْنَ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّمٰا یُرِیدُ اَللّٰهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ‌ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً (۳۳)

ای زنان پیغمبر آنکه آرد از شما کار بد یعنی گناه کبیره آشکاری را افزوده می‌شود برای او عذاب دو چندان و باشد آن بر خدا آسان (۳۰) و آنکه طاعت ورزد از شما مر خدا و رسولش را و کند کار شایسته را می‌دهیم او را مزدش دو بار و آماده کردیم برایش روزی نیکو (۳۱) ای زنان پیغمبر نیستید چون احدی از زنان اگر پرهیزکاری می‌کنید پس نرمی مکنید بگفتار پس طمع کنید آنکه در دلش مرض است و بگوئید گفتنی پسندیده (۳۲) و قرار گیرید در خانه‌هاتان و ظاهر مسازید زینت بمردان بیگانه ظاهر ساختن جاهلیه پیشین و بر پای دارید نماز را و بدهید زکاة را و فرمان برید خدا و رسولش را جز این نیست که می‌خواهد خدا که می‌برد از شما بدی را اهل بیت و پاک گرداند شما را پاک گردانیدنی (۳۳)