قصاید
صفی علیشاه
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ : دلا دیدی که در درماندگی ها
شمارهٔ ۲ : بر باد داد زلف مجعد را
شمارهٔ ۳ : ما را نبود جز بتو امید مراعات
شمارهٔ ۴ : غرقیم در محیط غم ای کشتی نجات
شمارهٔ ۵ : دمی به عمر نبودم از این خیال آزاد
شمارهٔ ۶ : به ما عید مولود شاهی مبارک
شمارهٔ ۷ : چون موج زن شد در ازل دریای ذاتذوالکرم
شمارهٔ ۸ : نفس گردیده جری جرم فزون طاعت کم
شمارهٔ ۹ : به سیزده از رجب آن بیقرین
شمارهٔ ۱۰ : مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستی
شمارهٔ ۱۱ : جهل بر هم کتاب عقل و دفترای طولانی
شمارهٔ ۱۲ : گل چرا ماند به گلشن بعد فوت گلعذاری
