بخش ۴۱۵ - المضاهاه بین‌الحضرات والاکوان

هوش مصنوعی: تشبیه و مشابهت در شناخت عرفانی به سه مقام یا حالت مختلف در عالم هستی مربوط می‌شود.

هوش مصنوعی: خود آفرینش و همه موجودات، به شکل منظم و حساب شده‌ای به آن سه بزرگوار نسبت داده می‌شود.

هوش مصنوعی: وجود و ضرورت در رابطه با یکدیگر هستند و این دو حالت در مقایسه با دیگر کمالات به حالت جمع در آمده‌اند.

هوش مصنوعی: پس از هستی، هر چیزی که به وجوب او نسبت دارد، با قدرت خود را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: او در بالاترین و بهترین وجود قرار دارد و در نظر مردم در نهایت لطافت و صفاست.

هوش مصنوعی: حقیقت او همان روحی است که به مقام عالی می‌رسد و یا در ذات انسان‌هایی که در جستجوی حقیقت هستند، وجود دارد.

هوش مصنوعی: نسبت به امکان‌های دیگر، وجود او از قوت بیشتری برخوردار است و از نظر رتبه و درجه، در پایین‌ترین سطح قرار دارد.

هوش مصنوعی: حقیقت او به صورت ساده و زمینی وجود دارد و همیشه در جستجوی شکل و ماهیت مشخصی است.

هوش مصنوعی: امکان وجود او از دیگران قوی‌تر و محکم‌تر است، در حالی که وجود او در مقام پایین‌تری قرار دارد.

هوش مصنوعی: حقیقت به نوعی وجود دارد که یا ترکیبی است از عناصر گوناگون، یا ساده و یگانه. این حقیقت در بُعد مادی و دنیاوندی قابل دسترسی و جست‌وجو است.

هوش مصنوعی: اگر رابطه‌ای که ما را به هم متصل می‌کند، قوی‌تر از پیوند انسانی باشد، آن پیوند حقیقتی عمیق‌تر و واقعی‌تر است.

هوش مصنوعی: انسانیت او را بر اساس حقیقتش بشناس و نه تنها از ویژگی‌ها و ظاهرش.

هوش مصنوعی: هر فردی به سمت توانمندی‌های خود در حرکت است و در وجود او، اغلب ویژگی‌ها و قوانین مربوط به این توانمندی‌ها وجود دارد.

هوش مصنوعی: اگر انسان به سوی ضرورت و ضرورت‌های زندگی حرکت کند، تمام وجود او نیز به همین سمت و سو خواهد بود.

هوش مصنوعی: در او نشانه‌های وجود به وفور ظاهر شد و او خود از پیامبران و اولیای الهی گردید.

هوش مصنوعی: اگر درویش به سویی برود و از همه طرف یکسان باشد، فقط مؤمنان او را خواهند شناخت.

هوش مصنوعی: میل و رغبت او از هر طرف وجود دارد و در نهایت، این تمایلات در راستای یک حقیقت کلی و برتر پیوسته غالب و پیشتاز است.

هوش مصنوعی: در ایمان، بر ضعف و شدت ظاهرت گواهی می‌دهد و به همین خاطر موقعیت و مقام تو مشخص است.