غزل شمارهٔ ۹۷۹

هوش مصنوعی: دیدن تصویر ساقی در شراب خالص لذت‌بخش‌تر از این است که زیبایی دل‌سوز را در آب ببینی.

هوش مصنوعی: نگاه کردن به زیبایی بی‌پایان او برای من کافی است و دیدن دریا در چرخش گرداب، برایم لذت‌بخش‌تر است.

هوش مصنوعی: حسن رنگ آمیز در حالتی از شرم و حیا قرار دارد، همانند بهاری نو که تازه به دنیا آمده است. همچنین دیدن شمع در نور ماه زیباتر و دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: هرچند زیبایی لاله و گل غم را از دل می‌برد، اما دیدن چهره‌ی تازه‌ی دوستان لذت‌بخش‌تر است.

هوش مصنوعی: چرا باید در کنار دریا هر روز دهان خود را باز کنیم؟ بهتر است که ماهی‌ها را در قلاب ببینیم.

هوش مصنوعی: تشنگی باعث می‌شود که انسان به کارهایی ناچیز و خطرناک نیز دست بزند. دیدن و تلاش برای رفع مشکلات و چالش‌های سخت، به مراتب دلپذیرتر از این است که به دنبال نشانه‌های منفی برویم.

هوش مصنوعی: زندگی کردن در میان خطرها و مشکلات، شباهتی به زندگی مجنون دارد؛ اما دیدن موجودات زیبا و خوش‌سیرتی مانند سمور، قاقم و سنجاب، لذت‌بخش‌تر است.

هوش مصنوعی: اگر اخلاص در سجده شرط باشد، دیدن یک شیشه در گوشه محراب از زاهدان خشک بهتر است.

هوش مصنوعی: دیدن خواب‌های خوش و زیبایی که به امید و موفقیت‌های آینده اشاره دارند، بهتر از داشتن دردسرهای زیاد و مشکلاتی است که می‌تواند همراه سایه یک ستاره خوش‌یمن باشد. به عبارت دیگر، زندگی در خیال و آرزوهای خوشایند، از دردسرهای واقعی بسیار بهتر است.

هوش مصنوعی: اگر چشم به آب دادن و معشوقان دوختن باشد، دیدن چهره خورشید روشن و درخشان، خوشایندتر است.

هوش مصنوعی: دیدن زیبایی‌های افراد نیکو در حالتی که عرق زده‌اند، یادآور روز قیامت است و در این حال، تماشای تابش نور ماه در آب، به مراتب دل‌چسب‌تر و زیباتر است.