غزل شمارهٔ ۴۸۶۵

هوش مصنوعی: عالم و آگاه به مسایل عرفانی و عاطفی، مانند درِ میخانه است که در آن، به جای خطی که روی لب پیمانه وجود دارد، بهتر می‌تواند با طعم و لذت می آشنا شود.

هوش مصنوعی: باغبان در نهایت وظیفه نگهداری از باغ را به بلبل سپرد. او از دیگران خواسته که چشم‌های بدبین و منفی‌باف خود را ببندند و به جای آن، با دیدی مثبت و امیدوار به مراقبت از باغ بپردازند.

هوش مصنوعی: در غبار خط، نشان خال پنهان شد. رحم کن و دام را در خاک بگذار، چون که به فکر دانه هستی.

هوش مصنوعی: امشب، نوبت گفتن داستان مژگان اوست. اگر چشمت به زیبایی‌هاست، باید به یاد حال و هوای شاد و خونین مستان باشی.