غزل شمارهٔ ۴۶۳۷

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۳۷

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

می شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر

میوه جنت اگر برآدمی گردد گران

می شود از سنگ طفلان هم دل دیوانه سیر

اشتهای آتش سوزان ندارد سوختن

حرص را کی می توان کردن زآب ودانه سیر

می شود سیراب از شبنم اگر ریگ روان

می کند مخمور رااز باده هم پیمانه سیر

چرخ سنگین دل نگردداز شکست دل ملول

نیست ممکن آسیارا ساختن از دانه سیر

سیری از خوان سپهر سفله محض آرزوست

از جگرخوردن مگرگردم درین غمخانه سیر

حلقه های زلف سیر از دلربایی می شود

گر بود ممکن که گرددچشم دام از دانه سیر

عارفان از دیدن حسن مجازآسوده اند

تشنه خم کی شود از شیشه و پیمانه سیر

لقمه ای برخوان گردون نیست بی خون جگر

چون نگردد میهمان از جان درین غمخانه سیر

کیست صائب از تردد نفس رامانع شود

برگردان به زبان ساده

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

می شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر

هوش مصنوعی: اگر جامی از شراب خوش‌رنگ پر شود، دل دیوانه دیگر از نوشیدن خون نیز سیر می‌شود.

میوه جنت اگر برآدمی گردد گران

می شود از سنگ طفلان هم دل دیوانه سیر

هوش مصنوعی: اگر میوه بهشتی بر انسان برسد، برای او سنگین و دشوار می‌شود. حتی دل دیوانه‌ها نیز از سنگینی آن سیر می‌شود.

اشتهای آتش سوزان ندارد سوختن

حرص را کی می توان کردن زآب ودانه سیر

هوش مصنوعی: آتش سوزان از حرص چیزهایی نمی‌سازد و هیچ چیز نمی‌تواند این اشتیاق را از میان ببرد. حتی آب و دانه هم نمی‌توانند باعث سیر شدن شوند.

می شود سیراب از شبنم اگر ریگ روان

می کند مخمور رااز باده هم پیمانه سیر

هوش مصنوعی: اگر سنگ ریزه‌ها در جایی جاری شوند، می‌توان از شبنم نیز سیراب شد. در این حالت، حتی مشروبات مست‌کننده نیز دیگر معنایی ندارد.

چرخ سنگین دل نگردداز شکست دل ملول

نیست ممکن آسیارا ساختن از دانه سیر

هوش مصنوعی: دل سنگین و غمگین نمی‌تواند به راحتی از شکست‌هایش رهایی یابد و این حالتِ غم، دلیلی برای ناامیدی نیست. همچنین، برای تغییر اوضاع و ساختن بهتر، باید از شرایط فعلی، همچون دانه‌ای که از آن می‌توان بهره برد، استفاده کرد.

سیری از خوان سپهر سفله محض آرزوست

از جگرخوردن مگرگردم درین غمخانه سیر

هوش مصنوعی: آرزویم این است که از سفره‌ی دنیا چیزی نخورم و فقط با دل‌تنگی‌ها و غم‌ها زندگی کنم، زیرا در این خانه‌ی غم به سیر و سیاحت نخواهم رسید.

حلقه های زلف سیر از دلربایی می شود

گر بود ممکن که گرددچشم دام از دانه سیر

هوش مصنوعی: حلقه‌های مو می‌توانند به دل‌ربایی ادامه دهند، اگر ممکن باشد که چشم‌ها هم از زیبایی سیر شوند و دیگر به زیبایی‌ها وابسته نگردند.

عارفان از دیدن حسن مجازآسوده اند

تشنه خم کی شود از شیشه و پیمانه سیر

هوش مصنوعی: عارفان از زیبایی‌های ظاهری بی‌نیازند و در جستجوی حقیقت هستند؛ آنها به جای نوشیدن از شیشه و پیمانه، بی‌وقفه به دنبال روح و معنای عمیق‌تر زندگی‌اند و هرگز سیر نمی‌شوند.

لقمه ای برخوان گردون نیست بی خون جگر

چون نگردد میهمان از جان درین غمخانه سیر

هوش مصنوعی: زندگی مانند سفره ای است که هیچ لقمه ای از آن بدون تلاش و زحمت به دست نمی آید. وقتی انسان در این دنیای پر از مشکلات و غم ها با دل و جان حاضر نمی شود، نمی تواند از این سفره بهره ای ببرد.

کیست صائب از تردد نفس رامانع شود

کی شود مور حریص از جستجوی دانه سیر

هوش مصنوعی: کیست که بتواند از تأثیر نفس خود جلوگیری کند؟ چه کسی می‌تواند مانند سوسک حریص، از جستجوی دانه سیر شود؟

غزل شمارهٔ ۴۶۳۷

اطلاعات

برگردان به زبان ساده