غزل شمارهٔ ۴۳۵۹

هوش مصنوعی: در دل عاشقان، هیچ جایی برای خواسته‌ها و آرزوهای بی‌ثمر نیست و در آتش‌دان ما، جایی برای شعله‌های بی‌فایده وجود ندارد.

هوش مصنوعی: به خودت تسلیم شو و به واقعیت نگاه کن، چون اگر در اینجا از نفس خود دور شوی، راهی برای بازگشت نخواهی داشت.

هوش مصنوعی: فکر کردن به مسئولیت در دنیای جنون فایده‌ای ندارد، زیرا در فضایی که سرشار از بی‌نظمی و دست‌وپاگیری است، هیچ راهی برای پیشرفت و رهایی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: ای بی‌فایده، در مسیر عشق، جرس (زنگ) همراهی ما را ندارد و جایی برای تو نیست.

هوش مصنوعی: در خلوت عاشقان، نه من به فکر و اندیشه خود می‌رسم و نه به آنچه که غیر ممکن است، چرا که اینجا جایی برای هوس و خواسته‌های آن چنانی نیست.