برگردان به زبان ساده
چون غمزه تو بر سر بیداد می‌رود
آسایش از قلمرو ایجاد می‌رود
هوش مصنوعی: زمانی که نگاه زیبا و فریبنده تو با بی‌رحمی همراه می‌شود، آرامش به کلی از زندگی محو می‌گردد.
سرو از چمن برون به دل شاد می‌رود
آزاده هر که می‌زید آزاد می‌رود
هوش مصنوعی: سرو از میان چمن بیرون می‌آید و با دل شاد به حرکت ادامه می‌دهد. هر کس که آزادانه زندگی کرده، با آرامش و خوشحالی به راه خود می‌رود.
دل چیست کز فشار محبت نگردد آب
اینجا سخن ز بیضه فولاد می‌رود
هوش مصنوعی: دل چیست که از شدت محبت نمی‌تواند آب شود؟ اینجا صحبت از قدرتی است که به مانند فولاد سخت و محکم است.
گردون ز سخت‌رویی ما تند و سرکش است
از کوهسار سیل به فریاد می‌رود
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر سخت‌گوشی و بی‌تابی ما بسیار تند و پرخروش است و از کوه‌ها به سوی ما مانند سیل در حال حرکت است.
هر بلبلی که سر به ته بال خود کشید
پیوسته زیر چتر پریزاد می‌رود
هوش مصنوعی: هر بلبل که سرش را به انتهای بالش می‌زند، همیشه زیر سایه پرنده‌ای زیبا و فریبنده حرکت می‌کند.
حاجت به حلقه نیست در باز کرده را
صوفی عبث به حلقه ارشاد می‌رود
هوش مصنوعی: اگر درِ دل باز باشد، دیگر نیازی به حلقه نیست. صوفی، بدون فهم این حقیقت، به‌طور بی‌فایده‌ای به حلقهٔ ارشاد می‌رود.
بر تاج دل منه که پر از باد نخوت است
بر تخت دل مبند که بر باد می‌رود
هوش مصنوعی: بر روی دلی که مغرور و خودپسند است، تاج نگذار و آن را در جایگاهی قرار نده که زود از بین می‌رود.
در بند چرخ نیست امید فراغ بال
جوهر کجا ز بیضه فولاد می‌رود
هوش مصنوعی: در چنگال سرنوشت، امید آزادی برای پرواز وجود ندارد؛ آیا جوهر (روح) می‌تواند از تخم فولاد (محدودیت‌ها) خارج شود؟
پیوند روح نگسلد از جسم زیر خاک
این دام کی ز خاطر صیاد می‌رود
هوش مصنوعی: رابطه‌ی روح با جسم هرگز از بین نمی‌رود، حتی اگر جسم زیر خاک خوابیده باشد. این پیوند به‌سادگی از یاد نمی‌رود و مانند صید در خاطر باقی می‌ماند.
صید رمیده‌ای که به وحشت گرفت انس
از یاد پیش دیده صیاد می‌رود
هوش مصنوعی: یک شکار وحشی که به خاطر ترس، نزد صیاد احساس امنیّت نمی‌کند و در حال فرار است، به یاد کسی که در گذشته دیده است، می‌رود.
این می‌کشد مرا که ازین طرفه صیدگاه
کارم تمام ناشده جلّاد می‌رود
هوش مصنوعی: این شراب مرا به دام می‌اندازد، زیرا شکارگاه من هنوز کارش تمام نشده است و جلاد در حال نزدیک شدن است.
در خاک تخم سوخته‌اش سبز می‌شود
از خرمنی که برق فنا شاد می‌رود
هوش مصنوعی: از خاک تخم سوخته‌اش، گیاهی سبز می‌روید، که نشانه‌ای از امید و تجدید حیات است، حتی زمانی که از میان برود و فنا را تجربه کند.
صائب خموش باش که آن ناخدای ترس
از داد بیش بر سر بیداد می‌رود
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا آن فرمانده‌ای که از عدالت می‌ترسد، بیشتر به سمت ستم و ظلم می‌رود.
