غزل شمارهٔ ۴۲۳۳

هوش مصنوعی: هر کسی نمی‌تواند از درد و رنج معنوی بهره‌مند شود، این نوع نعمت خاص دل‌های آگاه و بیدار است.

هوش مصنوعی: بلبل بی‌سبب گلوی خود را می‌خرد، زیرا این مستان بی‌خیال به حرف دل کسی توجه نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: آزادگان به زندگی شرافتمندانه خود ادامه می‌دهند و حاضر نیستند به خاطر انتقام، خون خود را به قاتل تقدیم کنند.

هوش مصنوعی: گروهی که از موضوع باخبرند، به دلیل تلخی سوالاتشان، اجازه نمی‌دهند که کسی به راحتی صحبت کند و نظرش را بیان کند.

هوش مصنوعی: دیوانگی است که در مورد روزی و رزق خود را محدود کنی. عاقل نباش که در این حالت دیگران به تو کمکی نخواهند کرد.