برگردان به زبان ساده
مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید
که در خیال چه‌سان بی‌نقاب می‌آید
هوش مصنوعی: من از اینکه آن شخص با حجاب و عفیف چگونه در خیال من به شکلی بی‌پرده و بی‌نقاب تجلی می‌کند، شگفت‌زده‌ام.
ز نارسایی بخت سیاه در عجبم
که چون به خانهٔ من آفتاب می‌آید
هوش مصنوعی: من از ناامیدی و بدشانسی‌ام شگفت‌زده‌ام که چطور وقتی خورشید (خوشبختی) وارد خانه‌ام می‌شود، هنوز در تاریکی و سرما به سر می‌برم.
به حرف بی‌اثر ما که گوش خواهد کرد؟
ز کوه نالهٔ ما بی‌جواب می‌آید
هوش مصنوعی: کیست که به سخنان بی‌فایدهٔ ما توجه کند؟ ناله‌های ما از دل کوه‌ها باز می‌گردد و بی‌پاسخ می‌ماند.
چو نخل بادیه در دامن توکل، پای
کشیده‌ام که ز دریا سحاب می‌آید
هوش مصنوعی: مانند درخت نخل در بیابان، به اعتماد و توکل به خدا ایستاده‌ام و امیدوارم که باران از دریا به سوی من بیاید.
تو از سیاهی دل این‌چنین گران‌جانی
درون خانهٔ تاریک خواب می‌آید
هوش مصنوعی: تو به خاطر درد و غم بسیار در دل تاریک این دنیا با سنگینی و سختی به خواب می‌روی.
به چشم آینه خواهد شکست جوهر، موی
چنین که خط تو در پیچ‌وتاب می‌آید
هوش مصنوعی: چشم آینه خواهد شکست، یعنی زیبایی و جذابیت تو آنقدر زیاد است که حتی آینه هم قادر به تحمل آن نیست. موی تو زیبا و پیچیده است و مانند خط تو در هر لحظه شکوه و جذابیتش را به نمایش می‌گذارد.
نظر به جانب ریحان نمی‌توانم کرد
کز آن سیاه‌درون بوی خواب می‌آید
هوش مصنوعی: نمی‌توانم به گل‌ها نگاه کنم، زیرا بوی خواب از آن شخص سیاه‌دل به مشام می‌رسد.
ز آفتاب عبث شکوه می‌کنم صائب
شب وصال به چشم که خواب می‌آید؟
هوش مصنوعی: من از آفتاب بی‌فایده گله‌مندم، چون در شب وصال به چشمانم خواب می‌آید.
