برگردان به زبان ساده
روزگار طرب و نوبت غم می گذرد
ماتم و سور جهان زود ز هم می گذرد
هوش مصنوعی: زندگی پر از شادی و غم است و هر دو به سرعت می‌گذرند؛ غم و شادمانی در این دنیا هر دو گذرا هستند و به هم می‌پیوندند.
خواب آسودگی و عرصه هستی، هیهات
صبح ازین مرحله با تیغ دو دم می گذرد
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که آرامش و راحتی در خواب و زندگی بسیار شکننده است. لحظه‌ای که صبح می‌رسد، تغییراتی که آن را به واقعیت برمی‌گرداند، می‌تواند سریع و ناگهانی باشد و به نوعی از دو لبه تیز عبور کند که می‌تواند خطرناک باشد.
چه کند عرصه ایجاد به دلتنگی ما؟
سخن از تنگی صحرای عدم می گذرد
هوش مصنوعی: در زندگی و دنیا چه کاری می‌تواند به حال و روز دلتنگی ما کمک کند؟ موضوع بر سر محدودیت‌های دنیای عدم و وجود است.
ماه و خورشید نتابند رخ از سیلی عشق
سکه را حکم به دینار و درم می گذرد
هوش مصنوعی: ماه و خورشید به خاطر تأثیر عشق جلوه نمی‌کنند و سکه‌ای که سیلی عشق به آن خورده، دیگر در خواص خود تغییر می‌کند و ارزشش به دینار و درم تبدیل می‌شود.
هیچ کس نیست که در فکر دل خود باشد
عمر مردم همه در فکر شکم می گذرد
هوش مصنوعی: هیچ شخصی نیست که به احساسات و دغدغه‌های درونی‌اش اهمیت بدهد، چرا که همه‌ی مردم فقط به تأمین نیازهای مادی و دنیوی خود مشغولند.
لب لعل تو به این آب نخواهد ماندن
دور فرماندهی خاتم جم می گذرد
هوش مصنوعی: لب لعل تو به این آب نخواهد ماند یعنی لب‌های زیبا و سرخ تو هرگز در این آب (معنای زندگی) ثابت نمی‌مانند و نشان‌دهنده این است که زیبایی و شگفتگی تو در حال گذر است. در ادامه، اشاره به این دارد که زمان و موقعیت‌ها تغییر می‌کند و از زیر فرماندهی «خاتم جم» (که به عنوان نماد قدرت و زیبایی شناخته می‌شود) می‌گذرد. این بیان نشانی از ناپایداری و موقتی بودن زیبایی‌ها و شرایط زندگی است.
این چه چشم است که از غمزه بی زنهارش
آب تیغ از سر آهوی حرم می گذرد
هوش مصنوعی: این چه نگاهی است که مثل تیر شلیک می‌کند و با زیبایی‌اش، مانند برش یک تیغ، احساسات و دل‌های مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟ مثل آبی که از سر یک آهوی زیبا عبور می‌کند، این نگاه هم تأثیری عمیق و شگرف دارد.
صائب از اهل حسد می گذرد بر دل من
آنچه بر آینه از صحبت نم می گذرد
هوش مصنوعی: حسودان به دل من نزدیک نمی‌شوند و نمی‌توانند بر روح من تاثیر بگذارند، مثل اینکه بخار و رطوبت بر روی آینه می‌نشیند و آن را محو می‌کند، اما خود آینه باقی می‌ماند.
