برگردان به زبان ساده
عشق یکسان ناز درویش و توانگر می‌کشد
این ترازو سنگ و گوهر را برابر می‌کشد
هوش مصنوعی: عشق به گونه‌ای است که نه به وضعیت مالی افراد توجه می‌کند و نه به جایگاه اجتماعی آن‌ها. در این عشق، انسان‌ها، چه فقیر و چه توانگر، به یکسان در نظر گرفته می‌شوند و ارزش‌گذاری بر اساس چیزهای مادی نیست. در واقع، این عشق می‌تواند سنگ و گوهر را در یک تراز قرار دهد و همه را در یک سطح ببیند.
آفتاب روز محشر بیشتر می‌سوزدش
هرکه اینجا درد و داغ عشق کمتر می‌کشد
هوش مصنوعی: هرکس در دنیا از عشق و داغ آن کمتر رنج می‌برد، در روز قیامت با سختی بیشتری روبرو خواهد شد؛ چون آتش محبت و عشق در این دنیا را به خوبی نچشیده.
تا به کام دل کند جولان سپند شوخ ما
انتظار دامن صحرای محشر می‌کشد
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف لحظاتی می‌پردازد که زیبایی و شوق در رفتار شاداب و سرکش محبوب تجلی یافته است. در این حالت، احساس امید و انتظار برای رسیدن به لحظه‌ای خاص و دلپذیر در فضای گسترده و بی‌نهایت صحرایی وجود دارد، که نمایانگر تحول و ظهور معانی بزرگ است.
دوزخ روشندلان در بند هستی بودن است
شمع این هنگامه آه از بهر صرصر می‌کشد
هوش مصنوعی: دوزخ افرادی که روشن‌فکر و آگاه هستند، به خاطر گرفتار بودن در دنیای مادی و هستی است. در این شرایط، شمعی که نماد روشنایی و آگاهی است، به خاطر باد سرد و یخبندان، به آرامی آه و ناله‌ای سر می‌دهد.
می‌شود از ناتوانی دشمن عاجز قوی
خنجری هر خار بر نخجیر لاغر می‌کشد
هوش مصنوعی: اگر دشمنی ناتوان باشد، حتی یک خنجر از قوی‌ترها نیز می‌تواند یک خار را به جانش بیاورد و او را از پا درآورد.
آتشین‌رویی که من پروانه او گشته‌ام
هر شرارش روغن از چشم سمندر می‌کشد
هوش مصنوعی: من به عشق کسی گرفتار شده‌ام که چهره‌ای آتشین دارد و این عشق مثل پروانه‌ای است که به دور آتش می‌چرخد. هر شعله‌ای از این عشق، مانند روغنی است که از چشمان سمندر می‌ریزد.
سرمه خواهد کرد چشم خفتگان خاک را
بر زمین این دامن نازی که محشر می‌کشد
هوش مصنوعی: چشم کسانی که در خواب غفلت هستند، در روز قیامت با زیبایی و نورانیتی شگفت‌انگیز بیدار خواهد شد. این اتفاق به واسطه‌ی دامن زیبایی که در آن روز حاضر می‌شود، رخ خواهد داد.
می‌کشد آن روی نازک از نگاه گرم ما
آنچه از خورشید محشر سایه‌پرور می‌کشد
هوش مصنوعی: آن چهره‌ی زیبا و نازک، با نگاه محبت‌آمیز ما، چیزی می‌کشد که حتی تابش آفتاب در روز قیامت نیز نمی‌تواند آن را تحمل کند.
بیمی از کشتن ندارد شعله بی‌باک ما
شمع ما گردن به امید صبا برمی‌کشد
هوش مصنوعی: شعله‌ای که شجاعت دارد، از خاموش شدن نمی‌ترسد. شمع ما به خاطر امیدی که به نسیم صبح دارد، با بلند کردن سرش به زندگی ادامه می‌دهد.
نیست هر ناشسته‌رویی قابل جولان اشک
این رقم را عشق بر رخسار چون زر می‌کشد
هوش مصنوعی: هر چهره‌ای که نپسندیم، شایسته برتری جلوه عشق نیست؛ زیرا عشق با زیبایی و درخشندگی خاصی، اشک‌هایش را بر چهره به نمایش می‌گذارد.
پاک گوهر را ز درد و داغ عشق اندیشه نیست
در دل آتش دم خوش عود و عنبر می‌کشد
هوش مصنوعی: عشق برای دل پاک و باصفا هیچ دغدغه‌ای ندارد؛ در میان آتش، عود و عنبر خوشبو می‌سوزند و بوی خوشی را پخش می‌کنند.
کوری فرزند روشن می‌کند چشم گدا
ناز دونان را سپهر سفله‌پرور می‌کشد
هوش مصنوعی: کور بودن فرزند روشنایی چشم گدا را می‌گشاید، در حالی که آسمان، افراد پست را تحت حمایت خود قرار می‌دهد.
می‌گدازد رشته را گوهر، ولیکن رشته هم
انتقام کاهش خود را ز گوهر می‌کشد
هوش مصنوعی: گوهر ارزشمند رشته را ذوب می‌کند، اما رشته هم تلافی می‌کند و از گوهر انتقام می‌گیرد.
سر ز جیب صبح برمی‌آورد چون آفتاب
هرکه صائب در دل شب یک دو ساغر می‌کشد
هوش مصنوعی: صبح با روشنایی‌اش از جیب شب بیرون می‌آید، مانند آفتاب. هر کس که دلش پر از شادی باشد، در دل شب یک یا دو جام شراب می‌نوشد.
