غزل شمارهٔ ۲۲۷۹

هوش مصنوعی: تا کی همچنان در خواب و بی‌خبری خواهی ماند؟ با آغاز روز و تابش نور آفتاب، باید مثل گل، خواب را ترک کرده و خود را تازه کنی.

هوش مصنوعی: اے شیر مست، از جوی شیر روشن بنوش و لذت ببر، زیرا هنوز صبح نیامده و آسمان رنگ روشن صبحگاهی را به خود نگرفته است.

هوش مصنوعی: در نزدیکی محبوب، عاشق واقعی تأثیری از خود نشان نمی‌دهد، چونکه شکر در شیر حل می‌شود و در نور مهتاب صبح ناپدید می‌گردد.

هوش مصنوعی: اگر در شب بیدار نمی‌مانی و خواب سنگین تو را می‌گیرد، مانند شمعی باش که در محراب صبح با اشک‌های گرم خود ذکر می‌گوید و دعا می‌کند.