برگردان به زبان ساده
چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست
دایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
هوش مصنوعی: چشمی که همیشه باز است و به آن قوس زیبای ابروها نگاه می‌کند، مانند شاهینی است که دوتا دل را به توازن درآورده و عشق را به صورت مداوم حس می‌کند.
بی نرگس گویا، به سخن لب نگشاییم
ما را طرف حرف همین چشم سخنگوست
هوش مصنوعی: بی‌نرگس، ما به صحبت کردن نیازی نداریم، چون چشمان گویای ما خود بیان‌گر همه چیزند.
بس خون که کند در دل مرغان چمن زاد
این حسن خداداد که با آن گل خودروست
هوش مصنوعی: این زیبایی الهی که با گل وحشی همراه است، چقدر خون بر دل پرندگان چمن می‌ریزد.
در پرده بینایی من نقش دویی نیست
هر داغ پلنگم به نظر دیده آهوست
هوش مصنوعی: در دید من، هیچ دوگانگی وجود ندارد؛ هر نشانه‌ای از درد و رنج من، در چشم دیگران به زیبایی و لطافت نمایان می‌شود.
تا غنچه نگردیم دل ما نگشاید
در خلوت ما رطل گران کاسه زانوست
هوش مصنوعی: دل ما تا زمانی که به زیبایی و شکوفایی نرسد، آرامش نخواهد یافت. در تنهایی و سکوت ما، بار سنگینی وجود دارد که مانند کاسه‌ای بر زانویمان سنگینی می‌کند.
در روز به مجلس مطلب دختر رز را
صحبت به شب انداز، که صحبت گل شب بوست
هوش مصنوعی: در daytime، درباره دختر زیبای گل رز صحبت کن، اما شب‌ها درباره گل شب‌بو صحبت کن، چون صحبت در شب با گل شب‌بو زیباتر است.
صائب چه خیال است که از سینه کند یاد؟
هر دل که گرفتار در آن حلقه گیسوست
هوش مصنوعی: چه خیال باطلی است که فکر کنیم یاد کسی از دل فراموش می‌شود. هر دلی که در دام زیبایی و جذابیت موی کسی گرفتار شده، نمی‌تواند او را فراموش کند.
