برگردان به زبان ساده
از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را
نیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را
هوش مصنوعی: دیوانه با شنیدن صداهای اطراف، به راحتی تحت تاثیر قرار می‌گیرد و مانند سنگی سخت و بی‌احساس می‌نماید. همچنین، کسی که در حالت مستی است، به هیچ وجه نمی‌تواند بار سنگین اندیشه را بر دوش بکشد.
خاطر آشفته را شیرازه کنج عزلت است
دل ز جمعیت پریشان می شود سی پاره را
هوش مصنوعی: ذهن شلوغ و آشفته را باید با گوشه‌نشینی و solitude آرام کرد؛ زیرا دل در میان جمعیت و شلوغی‌ها دچار پریشانی و سردرگمی می‌شود.
خصم را کردم به همواری حصار خویشتن
می کند آیینه من موم، سنگ خاره را
هوش مصنوعی: من دشمنم را در معرض سادگی و آرامش خودم قرار دادم، در حالی که تصویر من مانند موم است و می‌تواند سنگ سخت را به راحتی تغییر دهد.
از تردد کرد آزادم دل بی آرزو
خواب طفلان لنگر تمکین بود گهواره را
هوش مصنوعی: دل من در حالی آزاد است و آرامش دارد که بی‌هیچ آرزویی حرکت می‌کند. خواب کودکان باعث می‌شود که گهواره در آرامش و سکونی مطمئن قرار گیرد.
نیست چشم شوخ را مانع ز گردش بیخودی
ماندگی از سیر نبود اختر سیاره را
هوش مصنوعی: چشم‌های بازیگوش هیچ مانعی برای گشت و گذار ندارند؛ مانند ستاره‌ها که همیشه در حال حرکتند و هیچ چیز نمی‌تواند آنها را نگه‌دارد.
نیست ممکن برق را در ابر پنهان داشتن
چون عنانداری کنم آن شوخ آتشپاره را؟
هوش مصنوعی: امکان ندارد که نور برق را در ابر پنهان کرد. اگر بخواهم با لجاجت، آن شعلۀ سرکش را پنهان کنم، چه فایده‌ای دارد؟
سیر و دور سبحه در محراب افزون می شود
در عبادت جمع چون سازم دل صد پاره را؟
هوش مصنوعی: در حالی که در مکان عبادت و در حال نماز، حرکات و حالت‌های سجده و ذکر باعث می‌شود که توجه و تمرکز دلم بیشتر شود، اما چگونه می‌توانم دل پاره‌پاره و آسیب‌دیده‌ام را یکپارچه و متمرکز کنم؟
ریزه چینان قناعت را تلاش رزق نیست
سنگ، روزی می رساند مرغ آتشخواره را
هوش مصنوعی: افرادی که به قناعت و کم‌طلبی عادت دارند، نیازی به سخت‌کوشی برای تأمین معیشت ندارند. روزی آتش‌نشان‌ها و افرادی که تلاش می‌کنند، به‌طور طبیعی به آنها خواهد رسید.
می پذیرد گر به خود شیرازه اوراق خزان
می توان گردآوری کردن دل صد پاره را
هوش مصنوعی: اگر انسان بتواند با خود و احساساتش کنار بیاید، می‌تواند از دل‌های شکسته و پاره‌پاره‌اش دوباره زندگی جدیدی بسازد و هر آنچه را که گم کرده جمع‌آوری کند.
کاسه دریوزه گردد چون صدف شد بی گهر
ریزش دندان فزاید حرص روزی خواره را
هوش مصنوعی: زمانی که کسی بدون ارزش و محتوا شود، مانند صدفی که درونش مروارید ندارد، دچار فقر و نیاز می‌شود. در این حالت، حرص و طمع او برای روزی بیشتر می‌شود و مشکلاتش افزایش پیدا می‌کند.
تا به چند این صید وحشی را عنانداری کنم؟
سر به صحرا می دهم صائب دل آواره را
هوش مصنوعی: تا کی می‌خواهی این شکار بی‌قرار را در قید و بند نگه‌داری؟ من به دنیای آزاد می‌روم و دل بی‌قراری را به دست طبیعت می‌سپارم.
