غزل شمارهٔ ۱۹۵۲

هوش مصنوعی: تا زمانی که خطی دایره‌وار به دور چهره‌ات کشیده شده است، از دایره‌ی نور ماه، در حلقه‌ای از اندوه قرار گرفته‌ای.

هوش مصنوعی: راهی به سوی حقیقت از دل‌هایی که در anguish و درد غوطه‌ورند وجود دارد. این در به روی هیچ کس، چه غیرمسلمان و چه مسلمان، بسته نیست.

هوش مصنوعی: از یاد نببر که دل ما بی‌قرار است، زیرا این پرنده که به اسارت افتاده، پرهایش شکسته است.

هوش مصنوعی: آسمان به کسانی که نابینا هستند توجه بیشتری دارد، چون سرنوشت معمولاً به افراد عذاب‌دیده نگاهی می‌کند؛ در حالی که حقیقت در جاهایی پنهان شده و به وضوح قابل مشاهده نیست.

هوش مصنوعی: آزاده‌ای که از وابستگی‌ها و علاقه‌های دنیوی رها شده است، نسبت به سختی‌ها و مشکلات زندگی در امان است.

هوش مصنوعی: عشق برای ما فراتر از مرگ و زندگی است، دریا به حال خود آرام است و هیچ دلی به نوساناتش وابسته نیست.

هوش مصنوعی: امروز درگیری و کشمکش جان سبب شده که رگ‌های شراب‌نوشان به شدت تحت فشار قرار بگیرد و دوباره رشته‌ای که از قبل قطع شده بود، تضعیف شده است.

هوش مصنوعی: در روز حساب، کسانی که بت‌ها را می‌شکنند، پاداش می‌برند، اما دل‌های سنگین که توبه ما را شکسته‌اند، دچار عذاب خواهند شد.

هوش مصنوعی: کسی نتوانسته به ما برسد، زیرا نشانه‌های غمگینی که در دل‌های فراری وجود دارد، به طور پنهانی و از دور دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: در این روزگار، درد و غم بسیاری حاکم است و دل‌ها ناراحت و درهم شکسته‌اند. به طوری که گویی حتی خون هم به خاطر این وضعیت می‌گرید و نشان از عواطف عمیق و تلخی دارد.

هوش مصنوعی: هر کسی که زبانش را در کمال خوبی و بدی کنترل کرده باشد، در بهشت به روی او درها گشوده شده است.