برگردان به زبان ساده
وحدت سرای دل به جهانی برابرست
هر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
هوش مصنوعی: خانه دل در برابر جهان یکی است. هر گوشه از آن، مانند دهانی است که حرفی برای گفتن دارد.
هر شعر آبدار که دل می برد ز جا
هر مصرعش به سرو روانی برابرست
هوش مصنوعی: هر شعری که زیبا و دلنشین است و به عمق احساسات می‌رسد، هر خط آن به اندازه‌ی بلندی و زیبایی یک درخت سرو است.
دل تازه می شود ز شراب کهن مرا
این پیر زنده دل به جوانی برابرست
هوش مصنوعی: دل من با نوشیدن شراب قدیمی تازه و سرزنده می‌شود. این پیر، که همچون جوانان پرانرژی است، به زندگی و vibrancy می‌افزاید.
آن طفل شیرمست که دیوانه اش منم
هر سنگ او به رطل گرانی برابرست
هوش مصنوعی: آن کودک شیرین و شاداب که من به شدت به او عشق می‌ورزم، هر یک از سنگ‌های او برای من از طلا و گرانبهاست.
از پیچ و تاب، موی بر آتش نشسته ای است
هر دیده را که مور میانی برابرست
هوش مصنوعی: موهای پیچ‌خورده و در آتش نشسته به زیبایی تو اشاره دارد، هر چشم که به تماشای تو نشسته، مانند موری است که در میانه‌ی این زیبایی گرفتار شده است.
در دیده ای که هست ز بینش شراره ای
هر لاله ای به سوخته جانی برابرست
هوش مصنوعی: در چشمی که از بینش خاصی برخوردار است، هر لاله‌ای مانند شعله‌ای از عشق و محبت در دل یک سوخته‌دل به نظر می‌رسد.
باشد سبک چو قلب زراندود پیش ما
هر نوبهار را که خزانی برابرست
هوش مصنوعی: قلبی که به زیبایی و درخشش طلاست، در هر بهاری سبک و شاداب است، اما آن را می‌توان با هر پاییزی که پیش روی ماست، مقایسه کرد.
خورشید بی صفا نشود از غبار خط
تا دیده ستاره فشانی برابرست
هوش مصنوعی: خورشید هرگز نمی‌تواند به خاطر غبار خطی که بر روی آن نشسته، ناپاک شود. در واقع، زیبایی و درخشندگی ستاره‌ها همیشه قابل مشاهده است و هیچ چیزی نمی‌تواند آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد.
غیر از تو ای نگار ز سیمین بران کراست
در پیرهن تنی که به جانی برابرست؟
هوش مصنوعی: جز تو ای زیبای نازنین، کیست که در این جهان با این زیبایی و جان‌فشانی برابر باشد؟
آسوده از ملامت خلقم که حرف سخت
تیغ مرا به سنگ فسانی برابرست
هوش مصنوعی: من از انتقادات و سرزنش‌های مردم بی‌خبرم، زیرا کلمات تند و دردناک دیگران برایم همانند ضربه‌ی تیغی است که به سنگی برخورد می‌کند و بی‌اثر می‌شود.
پیش کسی که صائب ازین خاکدان گذشت
تسخیر دل به ملک جهان برابرست
هوش مصنوعی: زمانی که کسی مانند صائب از این دنیای فانی عبور کند، تسخیر دل و احساسات او به دنیای بالاتر و آرمانی، از ارزش و اعتبار زیادی برخوردار می‌شود.
