برگردان به زبان ساده
سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریخت
دردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت
هوش مصنوعی: درد و رنجی که به دل ما وارد شد، مانند آبی است که در بهار بر روی گیاهان می‌ریزد، ولی این درد مانند زخم عمیقی باقی مانده است.
بی وقت هر که همچو صدف لب نکرد باز
ابر بهارش آب گهر در کنار ریخت
هوش مصنوعی: هر که در زمان مناسب سخن نگوید، همچون صدفی است که بسته باقی مانده و نمی‌تواند از زیبایی‌های خود بهره‌مند شود؛ مانند باران بهاری که حتی اگر بیفتد، احتمالاً تنها در کنار زمین ریخته می‌شود و به کسی نفعی نمی‌رساند.
عاشق به شوربختی من نیست در جهان
برخاستم ز جا، نمکم از کنار ریخت
هوش مصنوعی: عاشق به درد و رنج من توجهی ندارد. من در این دنیا از مکان خود بلند شدم و حالت غم و اندوه من مانند اشک از جانب من سرازیر شد.
هر جا که شد ترانه ما انجمن فروز
گردید آب نغمه و از زلف تار ریخت
هوش مصنوعی: هر جا که صدای ما به گوش رسید، جایی پر از نشاط و شور شد و مانند آب شفاف نغمه‌ام به راه افتاد و از زلف‌های سیاه میریخت.
شور جزا، ذخیره فردای خویش را
امروز بر جراحت این دل فگار ریخت
هوش مصنوعی: شور و شوق ثواب در دل باعث شد که امروز برای جبران درد و زخم‌های دل خود، ذخیره‌هایی برای فردا فراهم کند.
از رشک قرب شانه دلم شاخ شاخ شد
این زهرگویی از بن دندان مار ریخت
هوش مصنوعی: وقتی به مقام و نزدیکی محبوب فکر می‌کنم، حسادت و ناراحتی در دلم به وجود می‌آید و این حرفهای تلخ مثل زهر از دلم به زبانم می‌ریزد.
آن کس که دشنه در گذر ما به خاک کرد
در رهگذار برق سبکسیر، خار ریخت
هوش مصنوعی: آن کسی که در مسیر ما دشنه را به زمین انداخت، در راه یک برق سریع، خارهایی را scattered کرد.
با ترک هستی از غم ایام فارغم
آسوده شد ز سنگ، درختی که بار ریخت
هوش مصنوعی: با رها کردن دنیا و مشکلاتش، از غم روزگار رها شدم و مانند درختی که میوه‌اش را می‌ریزد، آرامش پیدا کردم.
مشاطه دماغ پریشان عالم است
صائب هر آنچه از قلم مشکبار ریخت
هوش مصنوعی: آرایشگر، مانند هنرمندی است که با قلمی پُر از جوهر، زیبایی‌های دنیا را به تصویر می‌کشد. هر چیزی که از این قلم ب‍رمی‌خیزد، نشانه‌ای از هنر و خلاقیت اوست.
