غزل شمارهٔ ۱۴۰۶

هوش مصنوعی: از نوشیدن می زیاد خودداری کن، زیرا می‌ترسم افرادی که توانایی کمتری دارند، تو را به زور از دست ببرند. مانند این که عسل را از میان می‌نوشیدند و آن را به زور از مستان می‌گرفتند.

هوش مصنوعی: به ترفندهای دنیا و زیبایی‌های ظاهری آن توجه نکن، چرا که مانند برجستگی‌های سطحی آب هستند، و ممکن است تو را به بی‌پایانی و سردرگمی بکشند.

هوش مصنوعی: به خاطر جادو و زیبایی صبح زود، مانند غنچه خندان نباش. زیرا مانند کودکی که از بستان می‌چرد، ممکن است از تو نیز چیزی را بربایند.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از شراب قرمز چنین سرمست شوی، مانند آنکه مستان جامی را از دست یکدیگر می‌ربایند.

هوش مصنوعی: من با صداقت و بدون پرده این سخن را می‌گویم که نگرانم به دام مکر و فریب گرفتار شوی.