غزل شمارهٔ ۱۲۴۵

هوش مصنوعی: کیست که در پشت نقاب دلفریب او قرار گرفته است؟ چه کسی می‌تواند جواهر وجود او را که همچون آفتاب، پشت ابرها مخفی شده است، ببیند؟

هوش مصنوعی: دلدار من از سر شوخی به چشم نمی‌آید، اما وقتی به آب و دریا نگاه می‌کند، چه کسی است که بدون ترس به رکاب سوارکاری نگاه کند؟

هوش مصنوعی: وقتی نگاه‌ها تحت تاثیر زیبایی سوزان او قرار می‌گیرد، ای پروردگار، آن چهره را در پس حجابی پنهان کن که کسی جرأت نکند به آن خیره شود.

هوش مصنوعی: بلبل از شرم و حیا، گل‌هایی که به چشم هوسبازان می‌نگرد، نمی‌تواند به آن‌ها نزدیک شود. تلخی اشک‌های گلاب‌گونه از چشم‌های بی‌ادب و بی‌حیا چه کسی را زیر سوال می‌برد؟

هوش مصنوعی: بر روی پوست سفید گردن او، خالی را دیدم و از دیدن آن ناراحت شدم، زیرا این نشان می‌داد که او انتخاب شده است و از چشم‌های بی‌پروا کیست؟

هوش مصنوعی: چشم شبنم دور حلقه‌ای به دور در ایجاد کرده است و نرگس او نیمه‌خواب به نظر می‌رسد. چه کسی این همه جسارت و شجاعت دارد؟

هوش مصنوعی: شکایت از آتش دل کسانی که خوشحال هستند بی‌فایده است، زیرا دود تلخ این کباب به چشم چه کسی آمده است؟