فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.
الا تا نشنوی مدح سخنگوی
که اندک مایه نفعی از تو دارد
که گر روزی مرادش بر نیاری
دو صد چندان عیوبت بر شمارد
اطلاعات
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری:قطعه
منبع اولیه: ویکینبشته
تعداد ابیات: 2
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.
فریب دشمن را مخور و به تعریف و تمجید چاپلوسان مغرور مشو (تحت تاثیر ستایش دیگران نباش/ به مدح و ستایش چاپلوسان توجه مکن). که اولی برای شکستت دام پهن کرده و دومی به داشتههایت طمع کرده است. انسان نادان و کمخرد از تعریف و تمجید خوشش میآید و احساس غرور و بزرگی میکند، مانند یک لاشه (گوسفند یا بز که هنگام سلاخی) در استخوان کعب آن میدمند و باد میشود؛ آدم نادان نیز باد میشود و احساس بزرگی میکند.
