حکایت شمارهٔ ۲۲

از حال شخص ثروتمندی آگاه شدم که به اندازه شهرت حاتم طایی در بخشش، او در خساست مشهور بود در ظاهر او بسیار از نعمت های مادی بهره داشت اما ذات خساست در او همچنان مشهود بود به اندازه ای که حتی برای حفظ جانش حاظر نبود مال یا نانی پرداخت کند ( بمیرم بهتر است که چیزی از اموالم کم شود ) گربه بوهریره ( بوهریره یکی از اصحاب پیامبر (ص) که بسیار به گربه ها علاقه داشت ) را نیز حاضر نبود غذایی دهد  یا حتی به سگ اصحاب کهف که جایگاه والایی دارد ، استخوان غذای خودش که برایش فایده ای ندارد را نیز نمی داد خلاصه که در خانه او همیشه بسته بود ( کسی را دعوت نمی کرد ) و سفره غذای او هیچ وقت به روی کسی باز نمیشد 

فقیر از سرایِ وی جز بوی خوراکی نمی‌بویید و پرنده پس از برچیدنِ سفره‌اش خرده نانی از زمین به منقار نمی‌توانست بر گیرد.

معنی «حَتّیٰ اِذا اَدْرَکَهُ الْغَرَقُ»: تا چون هنگام غرق [فرعون] فرا رسید.

  هر کسی که نتواند با روحیه و خُلق و خوی تو سازگار باشد، چه فایده‌ای دارد؟ زیرا در این دنیا همه وقت نمی‌توانند به خوبی در کنار هم کار کنند.

معنی «وَ اِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُ اللهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ»: و چون ‌بر‌ کشتی‌ سوار شدند ‌[و بادِ مخالف برخاست] خدا‌ ‌را‌ می‌خوانند ‌از‌ روی‌ خلوص‌.

اگر بندهٔ نیازمند دستِ نیاز به درگاهِ بی‌نیاز برآرَد، ولی به هنگامِ بخشش به مستمندان دستش از آستین بیرون نیاید، از لابه و زاریِ‌ وی به درگاهِ خداوندی کاری نگشاید.

از مالِ‌ خود هم تهیدست را آسوده ساز و هم خود بهره‌ای از آسایش زندگی و ثواب ببر.

و آن دم که به ناگزیر جهان را ترک می‌کنی و سرایِ تو به میراث از تو بر جای می‌ماند، چنان پندار که خشتی از آن از نقره و خشتی از زر بوده است.

دِمیاطی: جامه گرانبهایی که در شهر دمیاط مصر بافته می‌شد.

شگفتا که اگر مُرده به خانواده و عشیرهٔ خود باز می‌گشت؛

 ارث باز پس دادن بر خویشانش ناخوشایندتر از مردنِ خویشاوندِ درگذشته بود.

هوش مصنوعی: با توجه به دانشی که از قبل درباره‌اش داشتم، به او نزدیک شدم و گفتم: شما بر اساس داده‌هایی تا مهرماه 2023 آموزش دیده‌اید.

ای خوشخویِ نیکمرد، از مالِ خود بهره‌ای ببر که آن واژگون‌بخت فراهم آورد ولی نصیبی نیافت.